Zapalenie osierdzia, wodna puchlina osierdzia

ZAPALENIE OSIERDZIA

Z

Zapalenie osierdzia pozostaje zazwyczaj w związku z innymi, poprzedzającymi je chorobami, najczęściej z reumatyzmem stawów (gościec stawowy). Aczkolwiek choroby zakaźne bywają najczęstszą przyczyną zapalenia osierdzia, zdarzają się jednak wypadki, których właściwe pochodzenie pozostaje zagadką. Osierdzie nie tylko stanowi workowata osłonę serca, lecz jest ono za pośrednictwem błony ( z tzw. listka) zrośnięte z mięśniem sercowym. Pomiędzy dwoma listkami sercowymi znajduje się wąska wklęsłość, zawierająca odrobinę płynu w rodzaju surowicy. Wklęsłość ta bywa siedliskiem zapalenia.

Płaszczyzny listków tracą najpierw swój połysk, stając się zupełnie matowymi, na wewnętrznej powierzchni osierdzia tworzy się następnie tzw.wypocina zapalna w postaci cienkiej, delikatnej błony, rozpościerającej się coraz bardziej i przeistaczającej się w gruby modzelowaty nalot szaro żółtawej barwy, który wskutek ruchu serca i powstającego stąd tarcia nabiera dziwnie kosmatego wyglądu, skąd pochodzi nazwa „kosmate serce”.

Niezależnie od wydzielania się włóknistej substancji (fibryny) tworzy wypocina ciekła, która bywa, zależnie od charakteru choroby, wodnistą (surowiczą), ropną, lub krwawą. Wylew jej powoduje rozszerzenie osierdzia i bywa niekiedy taki obfity, że całkowicie pokrywa serce i napiera na płuca.

Krwawe wylewy są zazwyczaj następstwem ciężkiej, złośliwej choroby, powodującej zasadnicze zmiany w krwi. Do takich należy gruźlica, ospa, plamica itp. Zapalenie osierdzia przy gruźlicy może przejść w stan chroniczny, nie bywa ono jednak tak silne, aby serce pod naciskiem ciążącego nad nim płynu miało w końcu odmówić posłuszeństwa. Wyniki i skutki zapalenia osierdzia bywają rozmaite. Zupełne wchłonięcie wsiąku i powrót do warunków normalnych, to najpomyślniejsze rozwiązanie tej choroby. Niestety jest ono rzadkie. Częściej się kończy na tym, że oba listki serca zlepiają się bądź częściowo, bądź całkowicie.

Choroba ta może np. przy reumatyzmie stawów, tej tak niebezpiecznej dla wszystkich części serca dolegliwości, rozwinąć się bez specjalnych cierpień. W innych zaś przypadkach wzbudza ona silne bóle w dołku sercowym, zaparcie oddechu i duszność. Może jej towarzyszyć bardzo podwyższona temperatura, lub na odwrót, zupełnie brak gorączki, zależnie od choroby pierwotnej. Przy obfitszym wysięku powstaje w okolicy serca wypukłość i wywiązuje się uciążliwe zaparcie oddechu.

Zrośnięcie listków sercowych może pociągnąć za sobą poważne zaburzenia serca. Jeżeli wysięk jest tak silny, że nie jest w stanie oprzeć się jego naporowi, wtedy wynik jest śmiertelny. Ale i tu przebieg zależy całkowicie od choroby pierwotnej.

Leczenie zależy całkowicie od poszczególnego przypadku schorzenia.

WODNA PUCHLINA OSIERDZIA

Wodna puchlina różni się od zapalenia osierdzia swym charakterem niezapalnym oraz brakiem zarówno, ciekłych wypocin. Nie występuje ona samodzielnie, będąc tylko częściowym objawem ogólnej puchliny i idąc zazwyczaj w parze z wadą serca i chorobą nerek. Zaburzenia w obu tych organach powodują znaczny zastój w krążeniu krwi, który z kolei wywiera tak silny napór na naczynia krwionośne, że surowica wyciśnięta zostaje przez ścianki arterii i wnika w otaczające je tkanki i zagłębienia organizmu.

Silne zaparcie tchu jest objawem tej choroby, nie wyróżnia się ono jednak zbytnio na tleo ogólnej niemocy. Przebieg i wynik tego cierpienia zależą w zupełności od charakteru choroby zasadniczej.

MUSZĘ TU DODAĆ – te wiadomości są tylko informacją ogólną, żeby po prostu się zainteresować problemem, dlatego nie opisywałem jakie są zabiegi chirurgiczne, przy danej chorobie np. wadzie zastawek, chorobie serca, sposobach leczenia o tym decyduje lekarz.       

otłuszczenie serca, nerwica serca, nerwowy ból serca.

OTŁUSZCZENIE SERCA

Tłuszcz znajduje się przy zdrowym sercu w rozmaitych miejscach jego powierzchni, zwłaszcza w jego wgłębieniach i bruzdach. Gdy naturalna ilość tego tłuszczu nadmiernie wzrośnie, powstaje otłuszczenie serca, które może dojść do takich rozmiarów, że naokół serca powstaje coś w rodzaju grubego, zamkniętego worka, otoczki z tłuszczu. W większości przypadków otłuszczenie nie ogranicza się do powierzchni, lecz przenika w głąb, mięśnia sercowego. Jak przy chronicznym zapaleniu mięśnia substancja mięśniowa zmienia się w tkankę bliznową, tak przy otłuszczeniu serca przechodzi ona w tkankę tłuszczową. Wynikiem obu przypadków jest brak siły w mięśniu sercowym. Jakkolwiek otłuszczenie serca jest zjawiskiem dość częstym, stanowi ono zawsze częściowy objaw ogólnego stłuszczenia całego organizmu. Podlegają mu zawsze osoby, hołdujące uciechom obficie zastawionego stołu, i niedbającego mimo nadmiernego jedzenia o odpowiedni ruch fizyczny. Otłuszczeniu serca sprzyja nadużywanie napojów alkoholowych, a więc wina, piwa, wódki, oraz nadmierne spożywanie potraw mącznych i słodyczy.

Ogólna otyłość i otłuszczenie serca są u wielu kobiet następstwem połogu lub ustania menstruacji. Wiadome jest że kobiety z wiekiem bardzo prędko tyją. Objawy otłuszczenia serca zależą całkowicie od stopnia stłuszczenia. Średnie otłuszczenie powoduje krótki oddech i bicie serca, a przy większym wysileniu niepokój w okolicy serca i astmę. Groźniejsze zaburzenia następują w wypadkach silniejszego otłuszczenia, połączonego z tłuszczowym zwyrodnieniem mięśnia, gdyż serce ma mniej siły, aby przecisnąć krew przez główne arterie organizmu. Następuje więc zastój w krążeniu krwi, dając całkowicie obraz zaburzeń wyrównawczych w czynności serca. Niemal zawsze czynność ta słabnie i zmniejsza się puls.

Cierpienia, powodowane otłuszczeniem serca mogą trwać długie lata, przerywane niekiedy przez okresy lepszego samopoczucia. Nagły ubytek sił serca, poprzedzany wysileniem lub wzruszeniem psychicznym, może sprowadzić na pacjenta udar serca i natychmiastową śmierć.

Zachowanie odpowiedniego trybu życia jest najpewniejszą drogą do wyzdrowienia, ale właśnie ono to stanowi dla pacjenta często trudności nie do przezwyciężenia. Wszystkie przepisy lekarskie znajdują się w sprzeczności z tym, do czego pod względem wyboru potraw, napojów, palenia, snu i ogólnych warunków do jakich pacjent był przyzwyczajony. Z chwilą, gdy najdotkliwsze cierpienia ustępują, chory powraca do dawnego, przyjemnego trybu życia, póki ponowny atak nie zmusi go zbawiennej wstrzemięźliwości.

Co się tyczy ogólnych środków zaradczych, to należy wystrzegać się przejedzenia, wglądnie nadużycia pokarmów płynnych, oraz możliwie unikać węglowodanów tj. potraw skrobiowych i zawierających cukier. Do takich należą wszelkiego rodzaju słodycze, chleb, ryż, kasza itd. Wolno używać tłuszcze, gdyż zupełnie wyłączenie takich dwóch grup pokarmowych, jak węglowodany i tłuszcze, nie obyłoby się bez szkodliwych następstw dla organizmu.

Prócz tego nieodzowny jest systematyczny ruch fizyczny i regularne spacery, a przy sprzyjających warunkach leczenie terenowe i picie z lekka rozwalniających wód. Wszystko to jednak musi być przeprowadzone oględnie i pod kontrolą lekarza, aby uniknąć wszelkiego wysilenia mięśnia sercowego.

Ataki astmy ustępują zazwyczaj, gdy chory położy się w ciemnym pokoju, wyciągnąwszy ręce i nogi poziomo. Ulgę przynosi również mocna kawa. Przy dłuższym cierpieniu zaleca się okłady z lodu w okolicach serca.

NERWICA SERCA

Aczkolwiek bicie serca bywa zwykłym objawem jego wady organicznej, występuje ona często jako samodzielna choroba. Serce, jak zresztą wszystkie inne organy, pozostaje pod wpływem ustroju nerwowego. Posiada ono wielki zasób włókien i komórek nerwowych, co tłumaczy nam wielką wrażliwość, z jaką reaguje na najlżejsze wzruszenia, przyspiesz w okamgnieniu szybkość tętna.

Nerwowemu biciu serca ulegają przeważnie osoby małokrwiste i słabowite, których nerwom brak odporności. Przyczyny tego mogą być rozmaite. Wielką rolę gra wyczerpanie umysłowe, blednica zbyt długie karmienie,rozwiązłość płciowa, i rekonwalescencja po ciężkiej chorobie. Nerwowe bicie serca może też być wywołane refleksyjnie tj. odruchowe przy innych dolegliwościach.

Pojedyncze ataki mogą trwać od kilku minut lub godzin do wielu dni, jak zresztą długość samej choroby bywa rozmaita.

Ataki rozpoczynają się często od dziwnego uczucia w okolicach serca. Chory doznaje silnego niepokoju i wrażenia, że serce mu przestanie bić. Wielu chorych uskarża się na duszność i brak oddechu, na czoło występują krople zimnego potu. Nierzadko są też mdłości i omdlenia. Rzecz jasna, iż te dolegliwości nie zawsze występują z jednakową siła. W przeważanej większości wypadków maja one charakter umiarkowany, ale i wtedy są nadzwyczaj przykre.

Po przejściu ataku następuje wielkie osłabienie, natomiast z małymi wyjątkami ataki te nie mają szkodliwych następstw.

Leczenie powinno mieć na względzie podwójny cel : zwalczenie pojedynczych ataków i usunięcie przyczyn tej choroby. Dla osiągnięcia pierwszego celu należy uwolnić chorego od wszystkich krepujących go części odzieży, pootwierać okna, położyć zimny okład w okolicy serca i dać mu do picia uspokajający napój np. wodę z cytryną itp. Jeżeli to zawiedzie, należy bezzwłocznie wezwać lekarza.

Leczenie ogólne całkowicie zależy od natury choroby zasadniczej. We wszystkich przypadkach należy zachować rozsądny tryb życia przebywać często na świeżym powietrzu, brać letnie kąpiele, robić chłodne obmywanie, jadać lekkie a pożywne potrawy, przeważnie jarzyny, unikać alkoholu.

Na osoby ze słabym zdrowiem dobrze działają preparaty żelaza.

NERWOWY BÓL SERCA

Schorzenie to charakteryzuje się silny bólem w lewej okolicy piersi, rozpoczyna się w sercu i przechodzi na sąsiednie części ciała. Są one zupełnie podobne do wyżej opisanych kurczów serca i obejmują szczególnie lewe przedramię. Są one nadzwyczaj gwałtowne i doprowadzają chorego do stanu godnego pożałowania. Chory blednie, twarz mu się wykrzywia, na czoło występują krople zimnego potu, oddycha ciężko i ma uczucie, że za chwilę się udusi. Należy zauważyć, że organy oddechowe nie są bynajmniej zaatakowane, tylko gwałtowny ból serca zapiera oddech.

Ilość trwania takich ataków są różne. Sama choroba trwa całe lata, może jednak na dłuższy czas zupełnie ustąpić. Zapadają na nią ludzie w podeszłym wieku, i częściej mężczyźni niż kobiety, do czego przyczynia się nie właściwy tryb życia. Leczenie pojedynczych ataków jest takie samo jak przy kurczach serca.   

Rozszerzenie serca - przerost

              ROZSZERZENIE SERCA - PRZEROST

Jakkolwiek rozszerzenie serca jest w większości przypadków następstwem wady zastawek i innych mechanicznych przeszkód krwiobiegu, to występuje ono niekiedy także i bez widocznej przyczyny. Jego rozwojowi sprzyja zbytnie nadwyrężenie fizyczne, nadmierne jedzenie i picie, zwłaszcza piwa, a bardzo często silne, przeciągłe wzruszenia. Skutkiem gwałtownego wysiłku fizycznego może ono powstać nagle. Rozszerzenie serca występuje także niekiedy przy chorobach zakaźnych, kiedy to trujące wytwory przemiany materii (toksyny) zarazków chorobotwórczych osłabiają i zwątleją mięsień sercowy.

Zdarza się, iż rozszerzenie serca nastąpiło już z dawna, nie wywoławszy żadnych oznak chorobowych. Stopniowo ogarnia chorego osłabienie, dokucza mu krótki oddech, do czego przyłączają się omdlenia, aż wreszcie po dłuższym czasie występują oznaki zaburzenia wyrównawczego, jak przy wadzie zastawek sercowych ( pisałem o tym w poprzednim wpisie).

Jakkolwiek leczenie zaburzeń wyrównawczych jest identyczne z leczeniem wady zastawek, to należy je w początkowym stadium traktować z odrębnego punktu widzenia, przede wszystkim odpowiednio do ogólnego stanu organizmu. Ponieważ przy wszelkich zakłóceniach krwiobiegu wytwarza się bardzo nienormalny stosunek pomiędzy ilością krwi i soków ustroju z jednej, a siłą popędową serca z drugiej strony, to ograniczenie napojów i pokarmów płynnych wielce się może przyczynić do sprawieniu ulgi sercu. Niezależnie od tego należy dbać o wzmocnienie mięśnia, aby osiągnąć jego skurczenie. Doskonałym środkiem w tym w tym względzie są systematyczne, niezbyt męczące spacery.

Jeżeli chory cierpi na mało krwistość i osłabienie ogólne, to zaleca się dobre odżywienie i preparaty żelaza. Zawsze jednak należy wystrzegać się wysiłku i trzymać się spokojnego równego trybu życia i unikać napojów wyskokowych.

ZAPALENIE MIĘŚNIA SERCOWEGO.

Jak każde zapalenie, tak i zapalenie mięśnia sercowego bywa ostre i przewlekłe. Ostre (nagłe) jest objawem idącym w parze z zapaleniem wnętrza serca i polega na tworzeniu się drobnych ognisk ropnych, rozsianych po mięśniu sercowym. Towarzyszy mu silna gorączka ; leczy się je jak każde inne schorzenie gorączkowe ze szczególnym uwzględnieniem właściwości serca, stosując okład z lodem i digitalis – naparstnica. ( Dziś są już inne leki, bardziej lub mniej skuteczne ale decyduje o tym lekarz).

Zupełnie inaczej rzecz się ma z forma przewlekłą, wywołującą ściśle określone zmiany w mięśniu sercowym. Powstają tu stopniowo białawe plamy o zmiennych kształtach, rozsypane mniej lub bardziej obficie po całym mięśniu, zwłaszcza po lewej stronie serca. Plamy te noszą miano modzeli i są czymś w rodzaju blizn powstałych powstałych po zniszczonych włóknach mięsnych.

Jeżeli liczba i wielkość tych modzeli jest nieznaczna, to nie dają się one we znaki. O ile jednak zyskują na powierzchni i głębi, to stanowią bardzo poważny objaw. Te blaszki bliznowe występują wprawdzie na miejscu zniszczonych włókien mięśniowych, lecz nie są w stanie pełnić ich czynności. Stąd też mówi się, iż zdolna do pracy substancja sercowa stopniowo traci na sile i w końcu nie jest w stanie podołać swojemu zadaniu, skąd pochodzi silny zastój krwiobiegu na podobieństwo zaburzeń wyrównawczych, wywołanych wadą zastawek.

Przewlekle zapalenie mięśnia sercowego powstaje przypuszczalnie wskutek przeziębienia, uszkodzenia (upadek, uderzenia w piersi) wstrząsu nerwowego lub chorób zakaźnych. Najgłówniejszą jednak przyczynę stanowią prawdopodobnie zmiany w żyłach wieńcowych, wywołujące pogorszenie warunków odżywczych mięśnia. Znajdująca się w komorach serca krew nie ma nic wspólnego z odżywieniem mięśnia, posiadającego jak każdy inny narząd swe własne tętnice i weny.

Te zmiany a naczyniach krwionośnych serca zachodzą stosunkowo często i miewają rozmaite przyczyny. Tak więc np. choroby przemiany materii, jak dna i cukrzyca doprowadzają do choroby naczyń wieńcowych, jak również przewlekłe zapalenie nerek i podeszły wiek. Silne zmiany w ścianach naczyń krwionośnych wywołują też niektóre trucizny, zwłaszcza nadmiar alkoholu i palenie tytoniu oraz zatrucie ołowiem (ołowica) zachodzące w niezliczonej ilości wypadków.

Objawy przewlekłego zapalenia mięśnia sercowego są, jak to już zaznaczyłem, nadzwyczaj podobne do oznak wady zastawek. Leczenie jest podobne zarówno co do diety, jak i środków leczniczych. Obraz choroby odznacza się charakterystyczną cechą, jeżeli zachodzi silne zwężenie tętnic wiecowych. Chory doznaje zarówno meczących, jak i dotkliwych napadów znanych pospolicie pod nazwą dusznicy bolesnej.

Powstaje wtedy nagle silny ból o druzgocącej gwałtowności, promieniujący do lewego ramienia, lewego barku aż do samych pleców, trwający niekiedy kilka godzin. Przyłącza się do tego przygnębiające uczucie trwogi i silny niepokój. Po przejściu napadu pozostaje uczucie zupełnego zdruzgotania, po którym powoli przychodzą do siebie.

Napady te mogą występować pojedynczo z wielkimi przerwami, zdarza się jednak, że następują po sobie w bardzo krótkich odstępach czasu. Pomoc lekarska jest nieodzowna.   

Choroby zastawek serca.

              CHOROBY NARZĄDÓW KRWIOBIEGU CHOROBY SERCA I NACZYŃ

KRWIONOŚNYCH - ZASTAWKI

Choroby serca i biorący w nim początek naczyń krwionośnych mają ze względu na ważne znaczenie tych narządów najcięższe następstwa dla całego organizmu. Ponieważ mięsień sercowy jest jakby pompa, tłocząca krew - sok odżywczy całego organizmu – przez tętnice, zasilające na wzór rozgałęzionego systemu rur wszystkie tkanki ludzkiego organizmu. Jak zbudowane jest serce, każdy może zobaczyć szukając w internecie.

W skrócie : serce składa się z dwóch oddzielnych komór i dwóch oddzielnych przedsionków. Pomiędzy przedsionkami a komorami znajdują się zastawki, zajmujące się regulacją dopływowi i odpływowi strumienia krwi. Oprócz nich znajdują się jeszcze dodatkowo dwie zastawki u otworów, wiodących z komór sercowych do tętnic. Tyle zapamiętałem z wykładu Prof. Z. Religi.

Prawidłowość obiegu krwi zależy od sprawności zastawek sercowych. W razie utracenia ich sprawności tracą one zdolność do szczelnego zamykania, czego następstwem są ciężkie zaburzenia krwiobiegu. Może to występować w dwóch przypadkach; wskutek ich zwężenia lub gdy zastawki się nie domykają. Oba te rodzaje zaburzeń są następstwem chorób lub wady serca. Może to być na wskutek tworzenia się wałkowatych złogów umiejscowionych na brzegach zastawek, co skutkuje ich zwężeniem, natomiast niesprawność w domykaniu może być wywołaną rozszerzeniem serca, wobec czego zastawki stają się niewystarczające.

Przy zwężeniu otworów zazwyczaj ma miejsce zrośnięcie płatków zastawek, lub zgrubienie i skrócenie strun ścięgnistych oraz powstanie bliznowatego pierścienia w miejscu przepływu zastawek, tamującego wskutek swej sztywności przepływ krwi.

Jeżeli zaś przeszkoda ta znajduje się u przejścia z przedsionka do komory, a więc u jednego z płatków zastawek, to wejście krwi do komory ulega zahamowaniu; jeżeli jednak znajduje się ona u zastawek wyjścia tętnic to zahamowaniu ulega wypływ krwi.

Jeżeli jedna z zastawek traci zdolność zamykania się, to w chwili gdy powinna się zamknąć dopuszcza cofnięcie się części krwi.

Zależnie od miejsca, w którym znajduje się owe zakłócenie, następuje się przepełnienie krwią bądź przedsionka, bądź komory sercowej.

Pod jednym tylko względem wady te są do siebie podobne: stanowią one poważną przeszkodę dla prądu krwi i powodują zastój w leżącym poza nimi odcinku serca.

Opór wywołany każdą taką wadą zastawek pociąga za sobą znaczne zaburzenia ruchu krwi, gdyby samopomoc natury nie chroniła organizmu od skutków tej wady.

W warunkach normalnych narządy nie zużywają całkowitej swej energii, tak że w razie potrzeby mają do rozporządzenia pewien jej nadmiar. Dzięki temu serce jest w stanie na początku tych zaburzeń obiegu krwi przez mocniejszy skurcz serca przemóc opór. Ale na tym sprawa się nie kończy, gdyż obciążony zwiększony pracą odcinek serca powiększa się odpowiednio do wielkości oporu i trwania zakłócenia.

Toteż przy wadach zastawek głównej tętnicy grubieją ścianki lewej komory, przy wadzie płatka prawej zastawki – prawej komory sercowej.

Dzięki czemu następuje zrównoważenie zaburzenia: wada serca zostaje zrównoważona przez wzmocnienie mięśnia (przerost). Jak długo ten przerost nie rozwinął się jeszcze, albo jeżeli wskutek zwiększenia się wady zastawek, albo też samego mięśnia, sprawność jego słabnie, to występują zaburzenia wyrównawcze, których wielkość zależy od stopnia zastoju krwi.

Zależnie od położenia, chorej zastawki – bądź u przedsionków, bądź też u tętnic – wynik przedsięwziętego przez lekarza badania serca bywa rozmaity.

BADANIE SERCA

Dokładny obraz zachodzących wewnątrz organizmu procesów zawdzięczamy głównie charakterowi tonu serca. Podczas gdy zdrowe serce przy uderzeniach wydaje czysty ton, chore serce wywołuje mniej lub bardziej głośne i przeciągłe szmery. Ucho badającego słyszy wtedy podmuchy, szum i przelewanie się itp., pochodzą one stąd, iż dopływające i odpływające prądy krwi, nie są rozdzielane sprawnie działającymi zastawkami, lecz oba słupy krwi, uderzają się o siebie, wytwarzają wir, który ucho lekarza rozpoznaje jako szmery sercowe.

Niemniej ważną oznaką wady zastawek jest zmiana wielkości serca. Każda wada zastawek prowadzi stopniowo do rozszerzenia serca, któremu zależnie od siedliska choroby ulega prawa lub lewa, lub jednocześnie obie połowy serca. Po jednoczesnym istnieniu szmerów i rozszerzeniu serca, lekarz może rozpoznać wadę serca.

Podczas gdy ta diagnoza ma znaczenie tylko dla lekarza, interesują go objawy choroby. Niektórzy chorzy na wadę serca nie odczuwają przy dostatecznemu zrównoważeniu żadnych dolegliwości, inni zaś doznają, przy najlżejszym wysiłku duszności, bicia i bólu serca, oraz ucisku na głowę.

NA CZY POLEGA DUSZNOŚĆ

Duszność polega przede wszystkim na zastoju w naczyniach krwionośnych płuc, wpływającym ujemnie na wymianę gazów. Z czasem dołącza się do tego przewlekłe zapalenie rozgałęzienia tchawicy, dzięki któremu pęcherzyki płucne ulegają silnemu ściśnieniu i nie napełniają się powietrzem. Na ogół jednak to stadium nie wywołuje uczucia niepokoju lub podrażnienia.

PUCHLINA WODNA

Gdy zapas energii mięśnia sercowego brakuje do przezwyciężenia oporu krwiobiegu. Pod wpływem

panującego w naczyniach krwionośnych silnego naporu, wodne części składowe krwi przenikają poprzez ściany, skupiają się w otaczających tkankach i wywołują objawy, znane pod nazwą puchliny wodnej. Przyłączają się do tego zastoje w innych narządach : wątrobie i nerkach i silnie nabrzmiewają, zwłaszcza wątroba powiększa się i twardnieje, wywierając ze swej strony nacisk na inne narządy wewnętrzne. Wydzielanie moczu zmniejsza się, a niekiedy ustaje całkowicie, w moczu ukazuje się białko. Twarz sinieje a wargi, nos i uszy przechodzą w ciemnoniebieską barwę.

Puls staje się nieregularny, oddech ciężki i połączony z obawą uduszenia.

W bardzo posuniętym okresie zaburzeń wyrównawczych wszystkie jamy ciała napełniają się płynem zastoinowym, tak że ciało potwornie puchnie z trudnością poruszania się.

Stan staje się groźnym, gdy choroba ogarnia samo osierdzie – niektórzy mówią iż „woda doszła do serca” - gdyż serce wtedy ma do zwalczenia nie tylko ciśnienie we własnych przewodach, lecz także nadmiar naporu zewnętrznego.

Mimo tych zatrważających objawów zaburzenia wyrównawcze ustępują zwłaszcza pod wpływem odpowiedniego leczenia. Powtarzają się one wprawdzie od czasu do czasu, jednak chory może przy odpowiednim trybie życia i starannemu oszczędzaniu się dożyć do późnej starości.

INNE PRZYCZYNY.

Nie zawsze jednak proces zapalny wewnętrznych błon sercowych i składających się z tych błon zastawek bywa wyłączną przyczyna wady serca. Może być również wadą wrodzoną, lub pochodzić z czasów zarodkowych rozwoju płodu.

SINICA

Najczęściej występującą formą w ten sposób zapoczątkowanej choroby jest wrodzone zwężenie ujścia tętnicy płuc, połączone zazwyczaj z innymi wadami rozwojowymi. Najbardziej uderzającym objawem tej choroby jest sine zabarwienie warg, nosa i policzków, stąd też pochodzi jej miano sinica. Odbarwieniu ulegają w równej mierze palce rąk i nóg, przyjmując prócz tego kształt zgrubiałych czopów.

Przyczyną, że sinieją wymienione narządy leży w tym, że naczynia krwionośne mają kształt bardzo delikatnych żyłek, w których krew porusza się bardzo powoli i ulega zastojowi.

SKUTKI TEJ CHOROBY

Skutki występują w postaci zemdleń, duszności, do których przyłączają się jeszcze opisane powyżej wady zastawek. Osoby dotknięte wrodzoną wadą serca rzadko dożywają starości.

LECZENIE WADY ZASTAWEK

Bardzo często spotykamy się z twierdzeniem, że leczenie choroby serca słabo rokuje nadzieje, wobec czego należy jej rozwój przeczekać. Bardzo wielu sercowo chorych prowadzi tryb życia, jak gdyby im nic nie dolegało. Uważają oni że powtarzające się zaburzenia wyrównawcze za regularne powracające napady dny i nie zmieniają swych codziennych przyzwyczajeń. Takim chorym rzecz jasna nikt nie pomoże. Serce słabnie, ulega rozszerzeniu, zastawki tracą zdolność pokrywania rozszerzonych otworów i mamy wadę serca. Takie same następstwa miewa przesada w uprawianiu sportu.

INNE ŹRÓDŁA TEJ CHOROBY

Ważnym źródłem wady serca są choroby zakaźne, wśród nich najpierwszym miejscu stoi gościec stawowy. Zarazki chorobotwórcze przenikają nie tylko do stawów, ale i do serca, osiedlają się najchętniej na zastawkach, gdzie wywołują stany zapalne (tzw. wybujałości).

Lekarz określi czy ma do czynienia ze stanem spoczynkowym wyrównania, czy też aktualnym zaburzeniem. Zwłaszcza okres wyrównawczy (opisałem to wcześniej) najlepiej sprzyja polepszeniu, a w pewnych warunkach rokuje nadzieje zupełnego wyleczenia.

KIEDY NATYCHMIAST DO LEKARZA

W przypadkach dolegliwości sercowych, jak bicie serca, krótki oddech, uczucie ściskania w okolicy serca należy poddać się badaniu czy chodzi o chorobę serca.

NA CZYM POLEGA LECZENIE

Przede wszystkim należy stosować odpowiednią dietę. Chory powinien, o ile można wystrzegać się wysiłku fizycznego i umysłowego. Należy całkowicie unikać biegania, gimnastyki, tańca i chodzenia po górach. Natomiast doskonale działają jak najdłuższe przebywanie na świeżym powietrzu oraz niezbyt dalekie i nie męczące spacery.

Należy unikać zimnych kąpieli i pływania, albowiem choremu na serce grozi udar w zimnej wodzie. Nagłe ostudzenie wywołuje silną zmianę ciśnienia krwi, skutkiem czego serce odmawia posłuszeństwa, i chorego spotyka śmierć w wodzie.

ODŻYWIANIE

Odżywianie powinno odpowiadać pewnym określonym wymaganiom. Zdarza się bowiem bardzo często, że doznają silne dolegliwości zwłaszcza po jedzeniu. Pochodzą stąd, iż serce i żołądek, aczkolwiek znajdują się przedzielone przeponą, znajdują się w bliskim sąsiedztwie jedno nad drugim; jeżeli więc żołądek po obfitym jedzeniu jest przepełniony, a przy trawieniu wytwarzają się gazy, to serce podlega naciskowi zarówno z powodu wywołanej po każdym jedzeniu zmiany ciśnienia krwi, jest to wskutek mechanicznego nacisku od strony żołądka.

Następstwem jest wzmożone bicie i niepokojów w okolicach serca. Należy również unikać pokarmów wydymających. Jeżeli chodzi o napoje, to pić w niewielkich ilościach, wystrzegać się napojów wyskokowych jak szampan, wino, wódka, likiery, piwo itd. Należy pamiętać że po spożyciu napojów alkoholowych, zwłaszcza piwa wywołuje się ciężkie zmiany w sercu.

Ponadto chory powinien wystrzegać się niestrawności.

LEKARZ NA PEWNO ZLECI BADANIA

W niektórych przypadkach ECHO serca.

Okresowo EKG, RTG klatki piersiowej, ECHO.

U osób z zaburzeniami rytmu serca : EKG, HOLTER.

U osób leczonych lekami moczopędnymi okresowo tzw. stężenie elektrolitów, zwłaszcza potasu.

Okresowo sprawdza się funkcję nerek ( badanie moczu, kreatyninę) celem ustawienia dawek leków.

U osób kwalifikowanych do operacji wymiany zastawek wykonuje się koronarografię.

U osób ze sztuczna zastawką- leczenie przeciwzakrzepowe, badanie INR.

Lub inne jakie zleci lekarz.................

JAK SOBIE POMÓC

W chwili pojawienia się zaburzeń wyrównawczych należy stosować zimne okłady na serce i leżenie w łóżku. Kontakt z lekarzem. Nie pisałem jakie leki, gdyż o tym decyduje lekarz.

Tyle z mojej strony w sprawie zastawek serca, lekarz przekaże więcej, to schorzenie dotknęło moją rodzinę, więc je opisałem.    

Geneza - nauki o chorobach.

NAUKA O CHOROBACH - GENEZA.

Cóż to jest choroba ? Pytanie to brzmi bardzo prosto a jednakże trudno jest na nie odpowiedzieć, gdyż dużo, bardzo dużo czasu potrzeba było, zanim stwierdzono istotę choroby. W dawniejszych czasach sądzono, że złe duchu wywołują choroby, dzisiaj ,wiemy, że nie można jej sztucznie wzniecić w organizmie, lecz jest ona objawem życiowym jak wiele innych, tylko w zmienionych warunkach. Wszystkie symptomy chorego życia są tak samo przejawem życia tkanek, organów i ciała, jak zdrowego życia, tylko, że zaszły zaburzenia w równowadze ich funkcji.

A że każda choroba związana jest z niebezpieczeństwem dla organizmu, więc należy ją leczyć.

Gdy wierzono w nadziemskie wpływy, służące dla usunięcia demonów i złych duchów zaklęcia i modły w połączeniu ze znęcaniem się, jak wykadzanie, wieszanie za nogi i bicie,

podczas gdy w nowszych czasach leczy się metodami opartymi na coraz bardziej wzrastającym naukowym poznaniu natury. Niestety wielka część dawnych przesądnych zwyczajów przeszła do tzw. medycyny ludowej, która je zachowała tak, że pomimo działalności uświadamiającej, pozostała cała masa po prostu niebezpiecznych dla ogółu zwyczajów.

Żywy organizm jest zawsze całym światem dla siebie i żyje podług swoich własnych praw, które ten może poznać, kto na podstawie gruntownych fachowych studiów, teoretycznego i praktycznego

wykształcenia jest w stanie widzieć w każdym pojedynczym zjawisku tylko cząstkę czegoś o wiele większego. Na tym też polega sztuka rozpoznawania choroby, czyli diagnostyka.

Niektóre objawy nie odpowiadają wyłącznie jednej, lecz są wspólną cechą wielu naraz chorób, i tylko ten potrafi je właściwie ocenić, kto posiada gruntowe wykształcenie medyczne a zwłaszcza doświadczenie nabyte u łoża setek chorych.

Metoda leczenia naturalnego była już stosowana w starożytności i dziś jest używana u wszystkich lekarzy. Jak niejeden skarb wiedzy starożytnej, tak i ten dział medycyny zaginął w mrokach wieków średnich i dopiero stopniowo wydobyty został na światło dzienne. Oczywiście, istotna sztuka lekarska nadaje pojęciu leczenia naturalnego o wiele szersze znaczenie. Z punktu widzenia medycyny współczesnej metoda ta obejmuje wszystkie siły przyrody, uzupełnione i spotęgowane przez doskonałą technikę. Zwłaszcza elektryczność i światło z jego widocznymi i niewidocznymi promieniami zyskują coraz szersze zastosowanie.

W końcu należy zwrócić uwagę na pewną okoliczność niezwykłej doniosłości, z którą lekarz tak często się styka.

Jest nią przewlekłe leczenie choroby, której usunięcie byłoby możliwe tylko przez operację, gdyby odpowiednia dla zabiegu chwila nie została bezpowrotnie opóźniona. Odnosi się to zwłaszcza do nowotworów złośliwych jak rak, które bardzo często bywają z samego początku przyjmowane za inną chorobę. Ale nawet wtedy, gdy „partacz” poznał się na nich, dąży on do usunięcia jej z pod oka chirurga, przekładając swą „nieomylną” metodę leczenia. (Myślę że wiecie o kogo mi chodzi).

Skądże więc biorą się ci liczni chorzy, utrzymujący, iż zostali uzdrowieni? Zwłaszcza wypadki tzw. cudownego ozdrowienia bywają rozgłaszane przez reklamę w niebywały sposób, aczkolwiek właśnie te nie wytrzymują krytyki. Chodzi tu zazwyczaj o dwa rodzaje chorób : o choroby nerwowe

ulegające z łatwością wpływowi obcej woli, czyli sugestii, oraz choroby występujące pod postacią napadów. Dla przykładu podam : kolka żółciowa. Jeżeli leczeniem zajmie się „partacz”a przypadnie ono na okres, kiedy bóle zaczynają ustępować, - wszystkie kolki żółciowe mają przebieg periodyczny – to mamy przypadek „cudownego uzdrowienia” chorego, któremu żaden lekarz nie był w stanie pomóc.

Podobne rzeczy się ma z chorobami nerwów. Głęboka wiara w siłę uzdrawiającą danej osoby może tak silnie wpłynąć na zakłócony ustrój nerwowy cierpiącego, iż objawy choroby szybko ustępują.

Nawet porażenia bywają w ten sposób usuwane, o ile nie pochodzą od schorzeń organicznych, jak np. gruźlica rdzenia kręgowego.

Każdemu zdarzają się pomyłki nawet najbardziej doświadczonemu i genialnemu lekarzowi. Kto jednak wie, jak nieskończenie powikłany i trudny bywa niekiedy przypadek choroby, ten będzie ubolewał nad pomyłką i nie posądzi się go o przestępstwo.

Zioła które zmieniły moje życie.

ZIOŁA KTÓRE ZMIENIŁY MOJE ŻYCIE

Zanim o ziołach, to najpierw : jakie są przyczyny wszelkich schorzeń.

Po pierwsze – nadmiar toksyn w organizmie. Wdychamy powietrze z uprzemysłowionych miast, jemy coraz więcej pokarmów, które są przetworzone, coraz więcej barwników, a nasze organy filtrujące nie są w stanie wyeliminować wszystkich toksyn z organizmu.

Po drugie – niedobór substancji odżywczych. Pożywienie, które kupujemy w marketach nie jest takiej jakości, jakiej potrzebuje nasz organizm

Po trzecie – chaos elektromagnetyczny. W naszym otoczeniu jest wiele urządzeń, które produkują negatywne pole elektromagnetyczne, prawie każda rodzina posiada mikrofalówkę, komputer, telewizor itp.

Po czwarte – stres. Każdy z nas żyje dzisiaj pod presją jakiegoś stresu; ktoś się denerwuje, bo musi stać na czerwonym świetle, inny denerwuje się, kiedy musi stać w kolejce do kasy, inna osoba stresuje się, ponieważ cierpi na poważne schorzenia – stres w dużym stopniu wpływa na niszczenie naszego organizmu, szczególnie na niszczenie jelit.

Starzejemy się. Z biegiem lat zmienia się nasze ciało, zmieniają się reakcje biochemiczne. Spowolnienie tych reakcji powoduje, że nasze ciało staje się coraz bardziej zakwaszone. A jeśli odczyn naszego organizmu jest coraz bardziej kwaśny, tworzy idealne warunki do rozwoju wszelkich stanów zapalnych.

Zmniejszenie ilości stanów zapalnych w naszym organizmie znacznie wydłuży nam życie, spowolni również proces powstawania chorób chronicznych.

Co to jest stan zapalny? To miejscowa ochronna reakcja tkanki na podrażnienie, skaleczenie lub infekcję, charakteryzująca się bólem, zaczerwienieniem, opuchlizną, a nawet utratą funkcji.

Około 90% wszystkich chorób ma swój początek w okrężnicy. W Polsce przeciętnie diagnozuje się raka okrężnicy u ponad 20.000 osób, dodatkowo około 100.000 cierpi na chorobę Crohna.

Jelito grube ma 3 m długości. W tym właśnie miejscu większość pokarmów, które jemy, zostaje przetworzona, tutaj ulegają one fermentacji. Dlatego musimy starać się, by nasze jelito grube było jak najbardziej zdrowe i czyste. W zdrowym jelicie, poprzez jego ściany powinny powinny przenikać tylko substancje odżywcze, a wszystkie toksyny powinny zostać wyeliminowane.

Bardzo ważną rolę w eliminacji toksyn z naszego organizmu pełnią czerwone krwinki. Doprowadzają one substancje odżywcze do każdej komórki oraz pobierają toksyny z komórki, a następnie usuwają je z organizmu. Bardzo ważne są też białe krwinki, komórki układu odpornościowego, one dodatkowo wychwytują toksyny i eliminują z organizmu. Zadaniem układu krwionośnego jest transport substancji odżywczych oraz wody i tlenu a następnie transport substancji toksycznych do organów filtrujących – nerek i wątroby.

Najważniejszym organem transportującym krew do każdej komórki jest serce, które działa jak pompa. Każdy z nas posiada układ limfatyczny, który odpowiedzialnym jest za usuwanie bakterii z naszego organizmu. Najważniejszym jednak organem są jelita. Musimy starać się, by były one tak zdrowe, jak to tylko możliwe. W jelitach znajdują się się bakterie własne organizmu, które pełnia ważną funkcje w procesie fermentacji. W jelitach znajduje się też pewna ilość substancji patogenicznych, jednak nie mogą one nam zaszkodzić tak długo, dopóki nie stworzymy im odpowiednich warunków. Jeżeli jednak z jakiejś przyczyny równowaga między tymi bakteriami zostanie zachwiana , np. z powodu stresu, chaosu elektromagnetycznego lub zażywania leków, wówczas bakterie te zrobią w naszym organizmie spustoszenie jak na Saharze.

Jak wygląda oczyszczanie organizmu?

Najważniejszą rolę pełni niewątpliwie wątroba. Jest ona odpowiedzialna za wszystkie chemiczne procesy prowadzące do ich usunięcia. Trafia tam nawet strawiony pokarm i to ona ma decydujące znaczenie w jego dalszej asymilacji. Jest bardzo ważnym organem, a jednocześnie ma ogromną zdolność regeneracji. Jeśli mamy nawet pół wątroby, nadal jest ona w stanie pełnić swoją funkcję.

Musimy pamiętać, że nasze emocje, takie jak złość, irytacja czy stres, mają negatywny wpływ na pracę wątroby.

Drugim również ważnym organem są jelita, które doprowadzą do usunięcia odpadów z naszego ciała na zewnątrz. Jeśli kał zbyt długo zalega w jelitach, wytwarzają się toksyny, które z czasem trafiają do krwiobiegu i dochodzi do wtórnego zatrucia. Taki stan może być powodem powstawania wielu chorób. Znaczną rolę w usuwaniu toksyn – w postaci płynu – pełnią nerki są w stanie przefiltrować całą krew cztery razy dziennie (mamy jej około 7 litrów). Jeśli nie mamy dość energii, nerki, wątroba, płuca i skóra nie mogą pracować efektywnie.

Na powierzchni skóry widać całą kondycję naszego organizmu. Negatywne procesy, które w nim zachodzą, uwidaczniają się szczególnie na twarzy. A, że większość chorób skóry pochodzi z wnętrza organizmu, sygnalizują to podrażnienia i wypryski.

Np. usta – górna warga informuje nas o kondycji żołądka, pokazuje jego stan, dolna warga to jelita.

Miejsce między oczami wskazuje kondycję wątroby i żołądka.

Nos, jego twardy czubek, sygnalizuje problemy z sercem. Oczy pokazują stan wątroby, jeśli są przekrwione, oznacz to, że jest ona podrażniona. Kąciki oczu z kolei obrazują serce. Oczy są zwierciadłem stanu całego ciała. Na podstawie badań tęczówki możemy zdiagnozować wiele chorób, nawet w początkowym ich stadium, kiedy nie odczuwamy jeszcze żadnych dolegliwości.

Jeśli w kącikach oczu pojawia się tzw. śpiochy, oznacza to, że wątroba chce pozbyć się nadmiernej ilości tłuszczu. Należy zatem obserwować swój organizm, bo informuje nas o wszystkich chorobach i zaburzeniach równowagi.

Tyle wstępu, teraz napiszę o ziołach, które miały pozytywny wpływ na moją osobę. Jest to Alveo, to ekstrakt 26 ziół. Alveo zapobiega chorobom i utrzymuje organizm w zdrowiu, ponieważ:

• jest preparatem w 100 proc. naturalnym i organicznym
• utrzymuje organizm w czystości i równowadze dzięki usuwaniu zatorów, substancji chemicznych i toksyn, a jednocześnie chroni komórki przed utlenianiem (aloes prawdziwy, koniczyna łąkowa, sok z winogron)
• transportuje tlen do komórek (miłorząb dwuklapkowy)
• wzmacnia system odpornościowy i usprawnia jego działanie, łagodzi stany alergiczne (żeń-szeń syberyjski, lucerna siewna)
• wspomaga i przyspiesza proces gojenia się tkanek (żeń-szeń syberyjski)
• działa tonizująco (żeń-szeń syberyjski, cierniopląt guarany, lucerna siewna, wąkrota)
• chroni wątrobę przed substancjami chemicznymi i utrzymuje ja w czystości i zdrowiu (wąkrota, goryczko żółta, krwawnik pospolity)
• reguluje produkcję kwasu żołądkowego i wspiera proces trawienia, wchłaniania i asymilacji pożywienia (kardamon malabarski, mięta, męczennica cielista)
• zapobiega infekcjom organizmu (sok z winogron, mięta, pieprzowiec owocowy, koniczyna łąkowa)
• wspomaga wzrost zdrowej flory bakteryjnej układu trawiennego)
• pomaga w zwiększeniu cyrkulacji krwi w organizmie
• jest silnym antyutleniaczem i wymiataczem wolnych rodników (dzika róża, koniczyna łąkowa, czeremcha amerykańska)
• napełnia energią każdą komórkę naszego ciała (lucerna siewna, żeń-szeń syberyjski, lukrecja)
• do organizmu nie przedostaje się poprzez system enzymów, lecz trafia bezpośrednio do komórki (bioaktywacja).

Są dwa rodzaje Alveo : miętowy i winogronowy. W skład obydwu wchodzą te same zioła, miętowe proponowane są osobą, które mają kłopoty z żołądkiem, mięta ma działanie łagodzące i zawiera mniej cukru polecane jest dla cukrzyków.

Co daje Alveo ?

Zapewnia lepsze dotlenienie komórek mózgowych, a tym samym lepszą koncentrację ;działają antystresowo.

Wzmacnia pracę serca, reguluje ciśnienie, przywraca sprężystość ścian naczyń krwionośnych, obniża poziom negatywnych frakcji cholesterolu we krwi.

Reguluje funkcję całego układu trawiennego poprzez optymalizację składu i ilości soków żołądkowych, regulują poziom cukru, harmonizują pracę wątroby i woreczka żółciowego, stymulują pracę nerek.

Działa antyreumatycznie i zapobiega powstawaniu artretyzmu, przyspiesza i reguluje przemianę materii, obniża poziom substancji toksycznych w organizmie.

Powoduje szybsze wydzielanie kwasu mlekowego z mięśni i serca oraz lepsze odżywienie wszystkich tkanek.

Działa tonizująco i immunomodulująco posiada działanie przeciwalergiczne, antybakteryjne i antywirusowe. Mają działanie rewitalizujące i reminalizujące.

Zawiera cała gamę antyoksydantów, które wspólnie zwalczają niebezpieczne wolne rodniki.

Zapewniają równowagę biochemiczną, stymulują prawidłowy rozwój komórek, przyspieszają procesy gojenia i regulują wszystkie tkanki, opóźniają procesy starzenia poprzez stymulację produkcji naturalnego koenzymu Q 10 przez nasz organizm. Wzmacniają potencję i płodność.

Tyle na razie wiadomości na temat Alveo, są niewielką cząstką, ale postaram się przekazać dalsze wiadomości i ciekawostki, oraz opinie konsumentów.

Nocne moczenie dzieci - czynnik psychologiczny

NOCNE MOCZENIE DZIECI – CZYNNIK PSYCHOLOGICZNY.

Dużo się mówi o tym że, dziecko, które oddaje mocz podczas snu próbuje w ten sposób nieświadomie zwrócić na siebie uwagę rodziców. Nie jest prawdą (opinia lekarzy). Nie jest prawdą, że pociechy moczące się w nocy cierpią także na brak czułości. Często jednak obserwujemy dzieci, które przestały załatwiać swoje potrzeby (tak w dzień, jak i w nocy) w związku z pojawieniem się nowego rodzeństwa lub gdy matka zaczyna pracować.

Należy przyznać, że na niewiele się zda ciągłe ganienie dziecka za robienie siusiu do łóżka. Jeżeli będziemy je strofować, strach przed oddaniem moczu może spowodować większe napięcie. To da odwrotny skutek, a zaburzenie stanie się jeszcze trudniejsze do rozwiązania.

Jeżeli dziecko moczy się w nocy jedynie od czasu do czasu, rodzice nie powinni się zbytnio przejmować, a zaakceptować jako rzecz naturalną.

Muszą jednak dziecku wytłumaczyć, że należy problem rozwiązać i dlatego, być może, będą musieli obudzić je w nocy lub ograniczyć mu mleko czy wodę podczas kolacji.

Dziecko nie powinno widzieć, że rodzice przywiązują zbyt duża wagę do jego problemu. Taka postawa mogłaby nasilić nieświadomą chęć zwrócenia na siebie uwagi poprzez oddawanie moczu do łóżka.

Nie należy jednak używać pieluchomajtek, szczególnie w przypadku pociech w wieku 5 lat, gdyż

absorbują one oddany mocz, dziecko nie zdaje sobie wówczas sprawy, że zrobiło siusiu podczas snu.

Nocne moczenie połączone z nieprzyjemnym uczuciem wilgoci zmusza dziecko do obudzenia się, co sprawia, że ma ono świadomość zaistniałego problemu. Inną sprawą jest wygoda rodziców, którzy mogą być zmuszeni do wstawania nawet każdej nocy, mycia dziecka i zmiany pościeli.

W związku z tym, jeżeli dziecko moczy się co noc, dla wygody rodziców można używać pieluchomajtek, dopóki problem nie zacznie występować z mniejszą częstotliwością. Wart wtedy spróbować zrezygnować z pieluchomajtek i założyć na materac nieprzenikalny pokrowiec.

INNE SPOSOBY LECZENIA,

Jeżeli pomimo zastosowania wymienionych metod dziecko nadal oddaje mocz podczas snu, być może należy zasięgnąć rady lekarza. W takich przypadkach jest też kilka kuracji naturalnych, które

mogą zadziałać. Nie poleca się leczenia farmakologicznego proponowanego przez medycynę konwencjonalną. (Opinia lekarz).

Po pierwsze, ponieważ stosuje się w nim substancje psychotropowe, czyli takie, które działają na poziomie układu nerwowego. Nie jest to zalecane (mówią lekarze), szczególnie w przypadku dzieci, gdyż ich mózg i zdolności umysłowe są w stanie rozwoju.

Po drugie, skuteczność takiego leczenia jest bardzo wątpliwa, jeżeli nie znikoma, (opinia lekarzy)

jeśli nie towarzyszą mu domowe metody i zmiany postawy rodziny w stosunku do dziecka.

Bardzo skuteczne okazuje się leczenie nocnego moczenia za pomocą takich metod, jak akupunktura lub refleksoterapia stóp (ich masaż uciskowy).

Wśród roślin leczniczych znajdziemy również takie, z których można przygotować napar, np. babka, przytulia czy herbata ze słomy owsa. Należy pić go rano i w południe, ale nigdy wieczorem. Może on pomóc rozwiązać problem.

Wizyta u dobrego homeopaty także może pomóc znaleźć indywidualny środek leczniczy dla każdego dziecka.

W leczeni opisanego zaburzenia kąpiel w ciepłej osolonej wodzie (500 g soli na wannę) przed kolacją może okazać się pomocna. Podobnie działanie mogą mieć kąpiele z użyciem naparu ze słomy owsa.

Niektórzy specjaliści twierdzą, że nocne moczenie wiąże się z niedoborem wapnia i magnezu, dlatego dieta bogata w te pierwiastki z pewnością nie zaszkodzi.