Miażdżyca terapie ziołowe

Miażdżyca – terapie ziołowe.

Dbaj o ciśnienie, kardiolodzy twierdzą, że obniżenie ciśnienia skurczowego – górne – tylko o 5 mm Hg, a rozkurczowego – dolne – o 9 mm Hg zmniejsza ryzyko wystąpienia choroby niedokrwiennej o 20 %. Natomiast obniżenie obu wartości odpowiednio o 10 i 18 ,19 mm Hg redukuje ryzyko choroby wieńcowej aż o jedną trzecią.

Cały czas trakcie choroby oraz dla jej zapobieżenia dobrze jest pić zioła. Zielem przeciwmiażdżycowym jest głóg we wszystkich postaciach, owoc, liście, kwiat.

3 łyżeczki suszonych i rozdrobnionych owoców zalewamy na noc szklanką chłodnej, przegotowanej wody. Rano napój ten przelewamy do drugiej szklanki, a owoce zagotowujemy w małej ilości wody. Otrzymany odwar mieszamy z oddzielonym wcześniej napojem i pijemy 3-4 razy w ciągu dnia po pół szklanki między posiłkami.

Kwiat głogu.

Zalewamy 1 łyżeczkę kwiatu głogu szklanką wrzątku. Odcedzić po 15 minutach. Pijemy 2 razy dziennie.

½ łyżeczki kwiatostanu głogu ½ łyżeczki ziela jemioły, zalać 1 szklanka wrzącej wody. Zaparzyć pod przykryciem przez 15 minut. Pic ciepłe 3 razy dziennie po szklance na 15 minut przed jedzeniem.

1 łyżeczkę liścia poziomki zaparzyć w 1 szklance wody i trzymać pod przykryciem przez 15 minut. Pic przed jedzeniem 3 razy dziennie.

Można też pić SKLEROSAN  – zawiera on po 10 g kwiatu głogu, owocu jarzębiny, morszczynu i ziela rdestu ptasiego, 5 g ziela krwawnika, 15 g kory kruszyny i po 20 g ziela jemioły i owocu głogu. Mieszankę w ilości 2 łyżek ziół na 2 i ½ szklanki wody gotuje się 3-5 minut pod przykryciem i pijemy ½ - 2/3 szklanki 2-4 razy dziennie .

Po wyczerpaniu opakowania przerywamy kurację i przez 10 dni spożywamy po 1 łyżeczce 2 razy dziennie zmielone nasiona wiesiołka . Po tym czasie wznawiamy kurację.

W przypadku braku sklerosanu –

Ziele jemioły 50 g, kwiatostan głogu 20 g, ziele rdestu ptasiego 20 g, ziele dziurawca 20 g, ziele nawłoci 20 g, ziele krwawnika 20 g, ziele rumianku 20 g.

1 łyżkę stołową ziół zalewamy 1 szklanką wrzątku. Gotujemy 3 minuty, odstawiamy na 15 minut, przecedzamy, pijemy ciepły napój 3 razy dziennie przed jedzeniem .

Po zakończeniu tej mieszanki stosować przez 5-6 dni wyciągu ze świeżego ziela jemioły, 2-3 razy dziennie między posiłkami po 30 kropli w kieliszku wody. Dodatkowo pić po szklance naparu z kwiatu głogu.

Cebula.

Duszona cebula pozwala pozbyć się nadmiaru cholesterolu. Należy przygotować 3 duże cebule, drobno pokroić, dodać łyżkę oleju, 10-12 łyżek wody i dusić pod przykryciem 20 minut. Taką porcję zjadaj raz w tygodniu.

Sok z cebuli z miodem.

Cebulę zetrzeć na tarce lub wycisnąć w sokowirówce. Zmieszać szklankę soku ze szklanką miodu – można zmniejszyć ilości, ale zawsze w proporcji 1 do 1. Zażywać 3 razy dziennie po 1 łyżce stołowej na godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po jedzeniu. Profilaktycznie – 3 łyżeczki dziennie.

Czosnek.

Czosnek czyści arterie, usuwa składy tłuszczowe prowadzące do miażdżycy, dwa rozdrobnione średniej wielkości ząbki czosnku dziennie są dostateczną ilością, aby nie dopuścić do sklerozy, nawet przy diecie zasobnej w tłuszcze i cholesterol. Gdy następstwa miażdżycy już poczyniły pewne zmiany w organizmie wówczas zwolennicy leczenia czosnkiem proponują

Podawanie chorym nawet 20 ząbków dziennie przez 3 miesiące. Można zjadać same ząbki, ucierać w mleku, pić nalewkę czosnkową.

Czosnkowe rozcieńczenie krwi – jednym z najbardziej czynnych przeciwkrzepliwych składników czosnku jest ajoen.

- wyciskaj czosnek, zamiast siekać. Wyciskanie uwalnia enzymy i allicynę, przechodzącą w ajoen.

- podgotuj czosnek, gotowanie uwalnia ajoen.

- gotuj czosnek z pomidorami i innymi kwaśnymi potrawami, kwas lepiej uwalnia ajoen.

Nalewka czosnkowa.

1kg obranego czosnku zalać 500 ml alkoholu i pozostawić w zamkniętym naczyniu w temp. pokojowej na 2 tygodnie, często wstrząsając. Odcedzić na gęstym sitku i przechowywać w lodówce. Nalewkę pić dwa razy dziennie po 30 kropli. Stosować przez 2 tygodnie. Kurację przerwać na tydzień i ponowić.

Nalewka czosnkowa bez alkoholu.

Zmiażdżyć 26 obranych czosnków, dodajemy do masy sok z 3 cytryn i zalewamy 1 l przegotowanej wody. Po kilku dniach pijemy 2-3 razy dziennie po kieliszku napoju.

Czosnek marynowany.

Mały słoiczek napełniamy obranymi ząbkami czosnku, zalewamy wodą z kiszonych ogórków, zamknąć naczynie i wstawiamy do lodówki. Po 2 tygodniach możemy się delektować pysznym marynowanym czosnkiem, zaś płyn pijemy codziennie po łyżeczce jako lek przeciwmiażdżycowy lub dodajemy do sosów.

Mieszanka Profesora Muszyńskiego.

Świetlik lekarski 60 g, jemioła 60 g, liście borówki 100 g, ziele dziurawca 100 g, zalewamy łyżkę stołową ziół szklanką wrzątku i trzymamy kwadrans pod przykryciem. Pijemy 2-3 szklanki dziennie.

Miłorząb dwukwiatowy.

Jest skuteczny w leczeniu choroby zrostowej tętnic kończyn dolnych, w zaburzeniach psychicznych na tle miażdżycowym, bólach głowy, dekoncentracji, depresji, zmęczeniu. Jest to lek, który musi być stosowany dość długo..

Nadciśnienie.

Składnik mieszanki- 100 g ziela jemioły, po 50 g barwinka, serdecznika, liści ruty, poziomki, kwiatów rumianku i głogu, kłączy perzu. Łyżeczkę mieszanki zalać szklanką wrzątku, parzyć 20 minut, pić ciepły napar 3 razy dziennie po jedzeniu.

Zmieszać po 50 g ziela jemioły pospolitej, 10 g liścia poziomki, 50 g owocu głogu, 10 g kłącza kozłka lekarskiego. Jedną łyżkę stołową ziół zalać szklanką chłodnej przegotowanej wody. Odstawić na noc. Rano lekko podgrzać i pić małe ilości w ciągu dnia.

Sok z buraka czerwonego zmieszać z miodem w proporcji 1do 1. Pić 3 razy dziennie po 1 łyżce stołowej.

Jedną szklankę kwaśnego mleka, kefiru lub maślanki zmieszać z 1 łyżeczką sproszkowanego cynamonu. Pić w ciągu dnia 2 -3 szklanki. Kuracja trwa 2 tygodnie.

Chcesz być zdrowym, jedz-.

• Chudy nabiał i jego przetwory. Pij chude mleko, chude jogurty, maślanki i kefiry.
• Chude szynki, kiełbasy, ryby. Gotuj je częściej niż piecz.
• Chleb z zawartością pełnego ziarna.
• Jarzyny i owoce surowe lub gotowane.
• Uzupełnij pożywienie kaszami, ryżem, płatkami owsianymi, kukurydzą.
• Oszczędzaj masło, stosuj oleje roślinne.

ARYTMIA.

KURACJE LUDOWE.

Do ½ szklanki miodu dodać 4 stołowe łyżki otartej skórki z cytryny i 10 -12 sztuk jąder z pestek moreli zmielonych w młynku. Całość dokładnie wymieszać i przyjmować rano i wieczorem przed posiłkiem po 1 łyżce.

Herbata z jemioły.

1 kopiastą łyżeczkę ziela jemioły zalać 1 szklanką chłodnej przegotowanej wody. Odstawić do naciągnięcia na 10 godzin. Przed wypiciem podgrzać. Profilaktycznie pic szklankę dziennie, leczniczo 3 razy dziennie po jednej szklance.

Kuracja miodem.

Najlepszy na dolegliwości sercowe jest miód rzepakowy. Kuracja tym naturalnym, smakowitym specyfikiem nie jest skomplikowana. Wystarcz 1 łyżka stołowa miodu zmieszana ze szklanką gotowanej wody. Ci, którym wydać się to może za słodkie, powinni dodać kilkanaście kropli cytryny. Pic można rano lub wieczorem przed snem. Miód pity wieczorem ułatwia zasypianie.

Terapie ziołowe.

Zioła są niezawodne w zwalczaniu wysokiego ciśnienia. Najprostszym sposobem będzie wyrobienie sobie nawyku codziennego picia przynajmniej jednej szklanki herbatki z głogu. Kwiaty, liście i owoce tej rośliny zawierają substancje czynne rozkurczające naczynia wieńcowe, co sprawia, że serce jest lepiej utlenione. Głóg wzmaga siłę Skórczów serca i obniża ciśnienie krwi. Owoce, liście i kwiaty głogu są bez problemu do kupienia w aptekach i sklepach zielarskich.

CARDIOL C – krople z nalewki z konwalii, głogu, kozłka lekarskiego i wyciągu z orzeszków kola. Obniżają ciśnienie krwi, poprawiają krążenie krwi w żyłach, zapobiegają powstawaniu zastojów krwi.

Podstawowe cechy diety w nadciśnieniu tętniczym.

• Podstawową zasadą jest ograniczenie spożycia tłuszczów, zwłaszcza pochodzenia zwierzęcego. Zaleca się spożywanie tłuszczów pochodzenia roślinnego. Tłuszcze nie powinny podlegać obróbce termicznej.

• Ograniczyć spożywanie węglowodanów – potraw mącznych, pieczywa, słodycze, cukry.

• Ograniczyć do minimum a nawet wyeliminować spożycie soli jadalnej.

• Wyeliminować z pożywienia alkohol i przestać palić papierosy.

• Spożywać dużo owoców, warzyw. U wegetarian nadciśnienie tętnicze występuje znacznie rzadziej. Zalecane jest spożywanie czosnku, selera, a także ryb zwłaszcza makreli, sardynek, łososi, śledzi bez soli.

• Pić wodę mineralną niegazowaną. Zrezygnować z napoi słodzonych – kola itp.

• Zapobiegać zaparciom.

• Ograniczyć spożycie białka zwierzęcego, na korzyść roślinnego.

• Nie spożywać jednorazowo posiłków w dużych ilościach.

• Pić naturalne soki warzywne, owocowe – świeże.

• Kolacje jeść minimum 2 godziny przed snem.

• Unikać posiłków wydymających i długo zalegających.

• Nie używać ostrych, pikantnych potraw.

• Mięsa piec w pergaminie lub w foli.

• Dusznica bolesna.

• W stanach lżejszych dusznicy bolesnej pomocne są również leki roślinne.

• Polecana jest przy dusznicy bolesnej jako lek wspomagający 1 łyżeczkę krwawnika pospolitego zalać 1 szklanka wrzątku. Przykryć i odstawić na 3 -4 minuty do naciągnięcia. Pić 1 szklankę dziennie.

• Zmieszać 30 g ziela srebrnika, 20 g ziela serdecznika, 30 g liścia melisy, 10 g kwiatu konwalii. 1 Stołowa łyżkę mieszanki zalać 1 szklanką wrzątku. Zaparzyć przez 5 minut. 1 szklankę naparu, podzielić na 3 -4 porcje, pic w ciągu dnia.

• Sok z porów – jednym ze skuteczniejszych środków łagodzących bóle w okolicy serca jest sok z porów. Należy go pic rano i wieczorem po 2 łyżki stołowe. Można go też stosować zewnętrznie, wcierając w klatkę piersiowa.

• Kuracja propolisem – uzupełniającym naturalnym specyfikiem w leczeniu dusznicy bolesnej jest także propolis. Stosowany 2 razy dziennie po 15 kropli nie zakłóca procesu leczenia, prowadzonego innymi sposobami.

Pokarmy o działaniu przeciwzakrzepowym.

Cynamon, kminek, tran, czosnek, imbir, winogrona, melony, grzyby Mun, cebula, herbata, arbuz, czerwone wino.

Wymienione maja działanie fibrynolityczne – rozpuszczające skrzepy, dochodzą chili, wodorosty wakame.

Miażdżyca, ciśnienie, nerwica, krwawienie wewnętrzne.

• Sok z 1 cytryny, sok z 1 pomarańczy, połowę szklanki przegotowanej gorącej wody. Wszystkie składniki napoju mieszamy i pijemy codziennie 1 szklankę przed śniadaniem.

• Herbatka przy duszności – łyżka mieszanki ziół – korzeń kozłka lekarskiego 30 g, kłącze perzu 30 g, koper włoski 30 g, kłącze lukrecji 10 g. Zalewamy szklanką wrzątku i odstawiamy. Po 15 minutach przecedzamy, pijemy ciepłą, 2 -3 szklanki dziennie.

• Napar pobudzający krążenie – łyżka mieszanki ziół – korzeń kozłka lekarskiego 25 g, marzanka wonna 20 g, liście mięty pieprzowej 15 g, ruta zwyczajna 10 g, kłącze perzu 10 g. Zalewamy szklanką wrzątku. Trzymamy pod przykryciem przez 10 minut. Odcedzamy, pijemy 2 -3 szklanki dziennie.

• Gdy serce kołacze – napar przeciwnerwicowy – łyżka mieszanki ziół po 20 g kwiat taniny, liście mięty pieprzowej, kwiat lawendy, liście melisy. Zalewamy szklanką wrzątku. Odstawiamy na 15 minut. Odcedzamy, pijemy 2 razy dziennie przed jedzeniem po pół szklanki ciepłego naparu.

• Herbatka tonizująca – łyżka mieszanki ziół – kwiatostan głogu 45 g, ziele dziurawca 15 g, ziele jemioły 15 g, ziele serdecznika 13 g, liście melisy 8 g, kwiat róży 3 g. Zalewamy szklanka wrzątku. Przykrywamy i odstawiamy na 10 minut do naciągnięcia. Odcedzamy, pijemy w razie wystąpienia nagłych dolegliwości. Herbatkę można stosować profilaktycznie.

• Odwar dla cierpiących na arytmie – 2 łyżki mieszanki ziół, ziele konwalii majowej 30 g, liście melisy 20 g, kwiatostan głogu 30 g. Zalewamy szklanka wrzątku, przykrywamy, gotujemy 1 minutę. Odstawiamy na 15 minut. Odcedzamy, pij ciepły rano i wieczorem, 10 minut przed jedzeniem. Za każdym razem przygotowujemy świeżą porcję. Kuracja jest skuteczna, jeśli trwa co najmniej miesiąc.

• Zbyt wysokie ciśnienie – herbatka regulująca, łyżka mieszanki po 20 g, kwiat lawendy, kwiat ruty, ziele glistnika, ziele jemioły. Zalewamy szklanką wrzątku. Odstawiamy pod przykryciem na 15 minut, przecedzamy. Pijemy 2 razy dziennie po pół szklanki.

• Macerat normalizujący – 2 łyżeczki mieszanki ziół, kwiatostan głogu 40 g, ziele jemioły 30 g, ziele tasznika 30 g. o temperaturze pokojowej. Pozostawiamy pod przykryciem na 8 -12 godzin np. na noc. Odcedzamy. Przed spożyciem podgrzewamy. Pijemy szklankę na czczo.

• Nalewka obniżająca ciśnienie – kwiatostan głogu 125 g, 400 ml wódki. Zioła wkładamy do słoika z ciemnego szkła. Zalewamy wódką i niepełną szklanką wody. Odstawiamy w ciepłe miejsce, codziennie wstrząsamy. Po miesiącu przecedzamy przez gazę do szklanego, ciemnego naczynia. Używamy po 20 kropli przed każdym posiłkiem.

• Napar redukujący nadmiar cholesterolu – łyżkę mieszanki ziół, owoc szakłaka 25 g, ziele morszczynu 20 g, kłącza perzu 15 g, ziele krwawnika 15 g, ziele wilżyny ciernistej 10 g, kora drzewa sandałowego 10 g, kwiat malwy czarnej 5 g. Zalewamy szklanka wrzątku. Odstawiamy pod przykryciem na 15 minut. Odcedzamy. Pijemy ciepły, 3 razy dziennie po szklance.

• Herbatka przeciw sklerozie – łyżka mieszanki ziół, ziele jemioły 30 g, kwiatostan głogu 20 g, korzeń kozłka lekarskiego 15 g, liście melisy 15 g, ziele ruty 10 g, owoc kminku 10 g. Zalewamy szklanką wrzątku. Odstawiamy pod przykryciem na 15 minut do naciągnięcia. Odcedzamy, pijemy lekko ciepłe, 3 razy dziennie po szklance.

Hipotonia – zbyt niskie ciśnienie.

Nie każde omdlenie jest spowodowane spadkiem ciśnienia. Jego przyczyną mogą być także poważne choroby. Warto wiedzieć, że : omdlenie wywołane niedociśnieniem zdarza się tylko w pozycji wyprostowanej i najczęściej jego zapowiedzią jest uczucie słabości, zawroty głowy, czasem nudności. Po takim zasłabnięciu szybko wraca się do normy.

• - jeśli omdlenie następuje po wysiłku, poprzedza je ból, ucisk w klatce piersiowej, uczucie duszności, towarzysza mu mniej lub bardziej nieskoordynowane ruchy albo drgawki i obfite wydzielanie śliny, przyczyną tego może być choroba serca lub jakieś schorzenia neurologiczne, Np. padaczka.

• - jeśli omdlenie długo trwa Np. godzinę, również może to świadczyć o chorobie serca, schorzeniu neurologicznym lub w przypadku cukrzyków – o niedocukrzeniu krwi.

• - jeśli po zasłabnięciu pojawi się czarny, smolisty stolec, powodem tego może wewnętrzne krwawienie i poważna niedokrwistość organizmu, czy anemia.

O niedociśnieniu mówimy, jeśli ciśnienie skurczowe górne wynosi 90 mm / Hg, a rozkurczowe dolne – 60 mm/Hg.

• Jak sobie pomóc, gdy robi się słabo? – Nie staraj się za wszelką cenę walczyć o utrzymanie pozycji pionowej. Lepiej jest na chwilę przysiąść, ratując się w ten sposób przed upadkiem.
• - jeśli jest to możliwe, choć na parę minut połóż w miejscu przewiewnym, ocienionym, chłodnym.
• - pij powoli, małymi łyczkami mocną kawę lub czarną herbatę, tak by Np. szklanka napoju wystarczyła ci na kilka godzin.
• - zażyj środki podnoszące ciśnienie krwi, Np. 15 – 20 kropli Cardiamidum albo 20 – 30 kropli Kardiolu C. Jeśli nie przyniesie to poprawy samopoczucia, po upływie 3 – 6 godzin krople można zażyć powtórnie. / Zawsze zapytaj lekarza./

Jak stosujemy rośliny lecznicze, kąpiele, okłady, połączenie z olejkami.

Sposoby stosowania roślin leczniczych i olejków.

Z roślin leczniczych można stosować herbatki, wywary i podawać je do ustnie albo też w postaci kompresów, kąpieli i kataplazm. Okłady i kompresy można stosować na chore części ciała. Zabieg trwa od 10 do 20 minut. W stanach ostrych wykonuje się tego rodzaju zabieg 2 razy dziennie, a w przewlekłych raz dziennie. W chorobach wewnętrznych podaje się do ustnie herbatki sporządzone z ziół. Mają one przyjemny smak i na ogół działają skutecznie.

Kąpiele z wywarów z roślin leczniczych stosuje się zarówno w chorobach wewnętrznych jak i zewnętrznych, zazwyczaj raz dziennie przez 15 do 20 minut. Jakkolwiek zioła i olejki są dobrze znoszone przez pacjentów, to jednak należy zachować ostrożność przy ich stosowaniu, gdyż u osób szczególnie wrażliwych występują niepożądane odczyny. Szczególną ostrożność należy zachować u małych dzieci, które są bardzo wrażliwe oraz u kobiet w ciąży, u których mogą wywołać poronienie.

• Kąpiele- do kąpieli używa się naparów z ziół przygotowanych w taki sam sposób jak herbatki ziołowe, a następnie wlewa się je do wanny napełnionej ciepłą wodą.
• W przypadku olejków- dolewamy 10 do 20 kropli koncentratu.

• Herbaty- z roślin i ziół leczniczych można sporządzić z jednego lub kilku rodzajów ziół. Wystarczy wrzucić 1 łyżeczkę ziół zalać szklanką wrzącej wody, nakrywamy ja pozostawiamy w spokoju przez 10 – 15 minut.
• Inaczej postępuje się z korzeniami i korą, po wsypaniu 1 łyżeczki pokruszonych korzeni lub kory do szklanki napełnionej wodą, gotuje się przez 15 minut, a następnie po przecedzeniu dodaje się odrobinę miodu. Do tego wywaru nie wolno dodawać cukru ani mleka. Po ostudzeniu zaleca się picie jedna szklankę wywaru trzy razy dziennie. Kuracje należy stosować aż momentu uzyskania poprawy.

• Kataplazmy- sproszkowane zioła miesza się z gorącą wodą, a następnie rozsmarowuje się na jałowej gazie. Tak sporządzony kataplazm przykłada się na chore miejsce ciała. Należy zachować ostrożność, gdyż początkowo są zbyt gorące i mogą oparzyć skórę. Po ostygnięciu zdejmujemy kataplazm i zastępujemy nowym, świeżo sporządzonym.

• Olejki – głównie aromatyczne wykorzystuje się do masażu, inhalacji, kąpieli i okładów. Nigdy nie należy używać skoncentrowanych olejków – czystej esencji, która może być niebezpieczna dla pacjentów. Olejki takie należy rozcieńczyć w obojętnym oleju, na przykład: sporządzonym z kiełków pszenicy lub lejku w oleju ze słodkich migdałów, pestek z winogron lub słonecznika. Wystarczy zmieszać 10 kropli esencji z 50 ml obojętnego oleju uprzednio oczyszczonego z różnych domieszek. W ten sposób sporządzony preparat z olejku aromatycznego można przechowywać przez okres 2- 3 miesiące. Mieszanka kilku olejków aromatycznych jest bardziej skuteczna od pojedynczego olejku.

• Okłady- do szklanki zawierającej 100 ml gorącej wody dodajemy 10 kropli skoncentrowanego olejku leczniczego i do tego roztworu zanurzamy jałowa gazę, która następnie kładziemy na skórę pacjenta w miejscu, na które chcemy zadziałać. Po ostygnięciu należy go zmienić na ciepły.

• Inhalacje- do miseczki z gorącą wodą dodaj 10 kropli skoncentrowanego olejku aromatycznego.

• Masaże- polega na wcieraniu olejków leczniczych w skórę pacjenta. Masaże takie są nadzwyczaj skuteczne. Nacieramy ciało mieszanką 30 ml oleju roślinnego zmieszanego z 15 kroplami olejku leczniczego.

• Nasiadówki- miskę napełniamy wodą, w zależności od potrzeb – temperatury – dodajemy 6 – 8 kropli olejku.

• Rozpylanie- szklany rozpylacz napełniamy wodą źródlaną, mineralną lub przegotowaną, dodajemy 3 – 6 kropli olejku na 30 ml wody. Stosujemy do rozpylenia w pomieszczeniu lub odświeżenia twarzy.

• Odparowanie- w specjalnym ceramicznym kominku. Naczynko napełniamy wodą, dodajemy do niej 10 – 15 kropli olejku. Podgrzewamy małą świeczką.

• Kąpiel stóp- do miski ciepłej lub gorącej wody dodajemy 4 - 8 kropli olejku. Moczymy stopy około 15 minut.

• Kąpiele- napełniamy wannę ciepła wodą i dodajemy 6 – 12 kropli olejku.

• Stany napięcia nerwowego: z roślin leczniczych można stosować rumianek i kwiat koniczyny.
• Z olejków aromatycznych: rumiankowy i pomarańczowy, które zmniejszają stan napięcia nerwowego.

• Stan niepokoju: z rośli leczniczych zaleca się podawanie rumianku i kwiat koniczyny.
• Olejki aromatyczne: bergamotowy, lawendowy i majerankowy, działają kojąco na nerwy.
• Nie należy podawać olejku majerankowego kobietom w ciąży, gdyż może wywołać poronienie.

• Depresja i bezsenności: podawanie lawendy, rozmarynu i męczennicy przyspiesza proces zdrowienia.
• Olejki: jaśminowy, sandałowy, rumiankowy i bergamotowy zmniejszają stan depresji i przywracają sen.

• Nawracająca grypa: rośliny lecznicze – korzeń prawoślazu i dziewanna.
• Olejki: lawendowy i sosnowy oczyszczają drogi oddechowe oraz działają krzepiąco na układ odpornościowy.

• Grypa: objawy można wyciszyć podając herbatkę z mięty pieprzowej lub czarnego bzu, także napary z mniszka pospolitego i łopianu.
• Olejki: lawenda i cytrynowy.

• Zapalenie zatok przynosowych: napar z prawoślazu.
• Olejki: sosnowy, lawendowy i bazylikowy mogą przyśpieszyć proces wyleczenia.

• Zapalenie oskrzeli: zaleca się picie wywaru z kory dzikiej wiśni i korzenia dziewięćsiłu oraz naparu z dziewanny wielokwiatowej oraz jeżówki purpurowej oraz arcydzięgiel.
• Olejki: lawendowy i sosnowy również mogą być pomocne w leczeniu chorych na zapalenie oskrzeli.

• Niestrawność. Brak łaknienia: objawy likwidują koper włoski, tawuła, bukwica lekarska, kardamon i cynamon.
• Olejki: rumiankowy i bergamotowy łagodzą objawy niestrawności.

• Niestrawność, nudności: można podawać napar mięty pieprzowej, imbiru i kminku.
• Olejki: lawendowy uspokaja dolegliwości żołądkowe.

• Nadkwaśność soku żołądkowego: zaleca się podawanie naparu z rumianku i kopru.
• Olejki: bergamotowy i rumiankowy łagodzi bóle, nudności i palenie w żołądku.

• Wzdęcia – bębnica: gotowane – majeranek, kolendra, koper włoski, anyżek i kardamon. Ponadto zaleca się picie herbatki z mięty pieprzowej, kocimiętki oraz melisy.
• Olejki: rozmarynowy jest w stanie zmniejszyć, a nawet zlikwidować wzdęcia.

• Zaparcia: napar lub wywar z bazylii, korzenia ostromleczu, mniszka pospolitego oraz czarnych nasion sezamu.
• Olejki: rozmarynowy zwalcza zaparcia.

• Biegunki: wywar lub napar z cynamonu, owoców głogu, korę żółto drzewa jesionowego, liści malin, pokrzywy i czarnej jagody.
• Olejki: lawendowy, rozmarynowy, rumiankowy, cyprysowy i uzyskany z czarnej jagody.

• Zapalenie pęcherza moczowego: zalecany jest napar lub wywar z przytuli lepczycy, prawoślazu, korzenia mniszka pospolitego, pokrzywy, perzu, nasion kukurydzy i imbiru.

• Guzki krwawnicze: zaleca się spożywanie sproszkowanego pospolitego krwawnika, owoców wawrzynu, korzenia jaskółczego ziela, korzenia żywokostu w postaci papki.
• W krwawieniach z guzków krwawniczych podaje się ziele szczawiu żółtego i pokrzyw w formie okładów.
• Olejki: cyprysowy i nagietkowy łagodzą przykre objawy towarzyszące guzkom krwawniczym.

• Bóle przedmiesiączkowe: podawanie naparu z kminku oraz wywaru z korzenia imbiru łagodzą bóle przedmiesiączkowe.
• Olejki: cyprysowy i melisowy, również przynoszą ulgę cierpiącym kobietom.

• Bóle w czasie miesiączki: można podawać napar z kminku oraz wywar z korzenia imbiru.
• Olejki: cyprysowy i melisowy również łagodzą bóle miesiączkowe.

• Bóle po miesiączce: podawanie naparu z kminku oraz wywaru z korzenia imbiru łagodzą bóle po miesiączkowe.
• Olejki: cyprysowe i melisowy przynoszą ulgę.

• Obfite miesiączki: zaleca się picie herbatkę i napary z liści malin, wywar z korzenia marzanny oraz nalewkę ze świeżego ziela tasznika.
• Olejki: cyprysowy i z geranium również zmniejszają krwawienia miesięczne i łagodzą bóle menstruacyjne.

• Zespól napięcia przedmiesiączkowego: należy podawać napar z ziół zwanych niepokalankami.
• Olejki: rumiankowy, melisowy i cyprysowy podawać do ustnie w odpowiednim rozcieńczeniu i w postaci kompresów na piersi łagodzą objawy kliniczne tego zespołu.

• Okres przekwitania: zaleca się picie herbatek lub naparów z rumianku, liści malin, niepokalanek i serdecznika pospolitego.
• Olejki: cyprysowy, rumiankowy i nagietkowy wyciszają objawy kliniczne okresu przekwitania.

• Impotencja: korzeń żeń- szenia w proszku lub w nalewce oraz napar herbaty kanadyjskiej.
• Olejki: melisowy i jaśminowy również pomagają w odzyskaniu sprawności seksualnej

• Zwyrodnienie stawów kręgosłupa szyjnego i stawu ramiennego: zaleca się spożywać napar z cynamonu oraz wywar z korzenia imbiru.
• Olejki: rumiankowy, nagietkowy i lawendowy przynoszą dużą ulgę.

• Przykurcze mięśni: podawanie używek z pieprzu, imbiru i mirry.
• Olejki: rozmarynowy i lawendowy zmniejszają napięcie  mięśni i łagodzą przykurcze.

• Bóle pleców: napar z pokrzyw oraz driakiew, dawny arabski uniwersalny lek powinny łagodzić bóle kręgosłupa.
• Olejki: lawendowy, rozmarynowy i z czarnego pieprzu również uśmierzają bóle kręgosłupa.

• Rwa kulszowa: nalewka z dziurawca podawana do ustnie, oraz okład z nalewki żywokostu na okolicę lędźwiową, biodra oraz udo i podudzie wzdłuż toru bólu.

• Zastój krwi w żyłach kończyn dolnych: kąpiele w wodzie letniej z dodatkiem naparu z lawendy, rozmarynu i imbiru.
• Olejki: wcierać w skórę nóg olejków rozmarynowego i lawendowego.

• Kurcze mięśni: kąpiele w odwarze z lawendy i rozmarynu oraz zaleca się spożywanie pigwy, imbiru i rumianku.
• Olejki: wcieramy w skórę kończyny objętej kurczami rozcieńczone olejki – sosnowy, cyprysowy i majerankowy.

• Zapalenie spojówek: przemywanie, herbatka ze świetlika, liści malin i liści gryki.
• Olejki: lawendowy w dużym rozcieńczeniu.

,

• Artretyzm: kąpiel z 3 kroplami olejku lawendowego i rozmarynowego lub w zamian 4 krople rumiankowego.

• Astma: skropić chusteczkę 2 kroplami olejku miętowego i wąchać w ciągu dnia. Jeżeli astma ma podłoże emocjonalne, pomoże bergamota lub rumianek.

• Bóle mięśni: kompres z 2 kroplami olejku rumiankowego, 2 kroplami rozmarynowego i kropla sandałowego, lub masaż mieszaniną: 5 kropli olejku jałowcowego, 4 krople lawendowego, 4 krople rozmarynowego rozprowadzonych w 30 ml oleju.
• Kąpiel z 2 kroplami olejku rozmarynowego i 2 kroplami olejku lawendowego. Także bergamotka, rumianek, lawenda, majeranek stosowane w postaci kąpieli, masażu ciała, inhalacji.

• Bóle menstruacyjne: ciepły kompres z 2 kroplami olejku rumiankowego i majerankowego. Kąpiel z 4 kroplami olejku szałwiowego, 3 kroplami geraniowego i różanego.

• Bóle głowy: zimny kompres z wilgotnego ręcznika, nasączonego 2 kroplami olejku lawendowego i 2 kroplami miętowego.

• Niskie ciśnienie: kąpiel z 4 kroplami olejku rozmarynowego.

• Depresja: kąpiel z olejkiem rumiankowym, geraniowym i lawendowym – po 2 krople.

• Grzybica: kąpiel – nasiadówka – z 2 kroplami olejku mirrowego i z drzewa herbacianego.

• Infekcje wirusowe: kominek lub letnią kąpiel – nigdy masaż – z olejkami: bergamotowy, eukaliptusowy, jałowcowym, lawendowym, lub z drzewa herbacianego.

• Menopauza: kąpiel w ciepłej wodzie z dodatkiem 2 kropli olejku geraniowego i różanego.

• Nudności: inhalacje, masaż brzucha lub kąpiel z olejkami: miętowym – niestrawność, lub lawendowego i z drzewa sandałowego, – jeśli powodem są emocje.

• Zmęczenie: kąpiel z dodatkiem 2 kropli olejku rozmarynowego i 2 kroplami bazylikowego. Nie stosować przed snem.

Olejki dla cery.

Kilka kropli wybranego olejku możesz dodać do używanego prze siebie toniku lub bezalkoholowego płynu do zmywania twarzy, pod warunkiem, że nie jest on mocno perfumowany – powinien być bezzapachowy, antyalergiczny. Codziennie, rano i wieczorem nasącz wacik przygotowanym kosmetykiem i zmywaj twarz, szyję i dekolt. Możesz też przygotować maseczkę ze zmielonych płatków owsianych wymieszanych na papkę z gorącą wodą. Do filiżanki takiej papki dodaj 15 kropli wybranych olejków. A oto, jakich aromatów powinnaś używać, jeśli twoja cera jest:

• Tłusta: bergamota, cyprys, drzewo cedrowe, geranium, jałowiec, kamfora, róża, szałwia.
• 
  
• Przeciw wypryskom: cytryna, drzewo herbaciane, eukaliptus, lawenda.

• Sucha: drzewo cedrowe, drzewo sandałowe, geranium, jaśmin, lawenda, paczula, palisander, pomarańcza, róża, rumianek.

• Dojrzała: drzewo sandałowe, lawenda, Nerowi, róża.

• Wrażliwa: jaśmin, pomarańcza, bergamotka, róża, rumianek.

Tworzenie klimatu.

• Rozmaryn, szałwia i tymianek mają działanie pobudzające. Doskonale pracuje się umysłowo w pomieszczeniach przesyconych ich zapachem – najlepiej używać ich w gabinetach lub miejscach pracy.

• Geranium, jaśmin i róża tworzą aurę kobiecości. Polecany na romantyczna kolację we dwoje.

• Lawenda, lemongras i drzewo sandałowe działają odprężająco i relaksująco. Zrób sobie kąpiel z dodatkiem jednego z tych olejków lub odparuj go w kominku.

• Wawrzyn, róża i tymianek oczyszczają atmosferę w pokoju, w którym przebywa osoba chora. Można nasycić olejkiem bieliznę pościelową, rozsypać potpourri – zobacz tłumaczenie -lub odparować w kominku.

• Jaśmin i róża podkreśla odświętną, uroczystą atmosferę. Ich zapachem można nasycić powietrze na przykład na godzinę przed przyjęciem ślubnym.

• Szałwia muszkatołowa, geranium i pomarańcza dodadzą ci energii i wigoru. Dzięki nim przetańczysz całą noc bez zmęczenia.

Kolorowe olejki zapachowe

   Zastosowanie kolorowych olejków, czyli dalsze leczenie kolorami.

Olejki Aromatyczne Do Pielęgnacji Urody.

Olejki aromatyczne są naturalnymi substancjami pozyskanymi z roślin kwitnących. W przeciwieństwie do martwych substancji syntetycznych pełne są żywych, pulsujących wibracji. Dlatego też zarówno aromaterapia, jak i leczenie kolorem stanowią część ,, medycyny wibracyjnej''. Odpowiednio zakonserwowane olejki roślinne mogą silnie oddziaływać na procesy życiowe na wielu poziomach organizmu.

Zastosowane na skórę regulują aktywność włosowatych naczyń krwionośnych i przywracają żywotność tkanką. Zwróćmy jednak uwagę, że stosowanie olejków aromatycznych nie zawsze musi być korzystne, niektóre z nich są skoncentrowanymi wyciągami z ziół o silnym działaniu i niewłaściwe użyte mogą szkodzić. Tylko nieliczne z nich można stosować bezpośrednio na skórę w postaci nie rozcieńczonej, pozostałe muszą być zmieszane z neutralnym olejkiem lub kremem.

Gdy wykorzystujemy je do masażu czy kąpieli aromatycznej, używamy barw o częstotliwościach związanych z ich właściwościami i leczniczym działaniu.

Olejek lawendowy i jałowcowy – wykorzystują właściwości promieni ultrafioletowych, które działają oczyszczająco. Lawendowy odmładza dojrzałą skórę a jałowcowy leczy trądzik.

Olejki sandałowy i drzewa herbacianego - związane są z promieniowaniem niebieskim, oczyszczają i działają ściągająco, można je stosować bezpośrednio na wypryski i owrzodzenia.

Olejki światła pomarańczowego i czerwonego – takie jak pieprzu czarnego i neroli, pobudzają i działają tonizująco.

Wiele olejków łączy w sobie cechy, zazwyczaj dwóch barw dopełniających, np. żółtej i fioletowej lub różowej i zielonej. Kolor może być dla nas wskazówką, jak stosować olejki np. mieszając barwy dopełniające lub sąsiadujące.

RADA.

Pomarańczowy tonik – dodajemy 1 kroplę olejku pomarańczowego i 1 kroplę olejku neroli do 100 ml. (1/2 filiżanki) pomarańczowej wody kwiatowej. Stosujemy do oczyszczenia skóry.

Żółty balsam na trądzik i wypryski – mieszamy po 1 kropli olejku cytrynowego, kamforowego i lawendowego z 6 kroplami olejku z wiesiołka. Smarujemy chore miejsca rano i wieczorem.

Fioletowy tonik na plamy na skórze – mieszamy po 1 kropli olejku lawendowego i jałowcowego ze 100 ml (1/2 filiżanki ) wody lawendowej. Skórę przemywamy.

Różowo zielony lek na popękane naczynka – mieszamy 30 ml ( 2 łyżki stołowe ) olejku migdałowego z 20 kroplami olejku pietruszkowego, 10 kroplami olejku geraniowego i 5 kroplami olejku cyprysowego. Dodajemy do kąpieli lub delikatnie wcieramy w skórę wokół popękanych naczynek. Nigdy nie wcieramy w chore miejsce.

Fioletowo żółta mieszanka na cellulitis – mieszamy 30 ml ( 2 łyżki stołowe ) olejku migdałowego z 10 kroplami olejku jałowcowego, 10 kroplami cytrynowego i 12 kroplami grejpfrutowego. Dodajemy do kąpieli.

Olejki aromatyczne i odpowiadające im zakresy barw.

Pieprz czarny – czerwony – rozgrzewający, pobudzający krążenie.

Palmarozowy – różowy – lekko pobudzający, przeciwstresowy.

Pomarańczowy – pomarańczowy – do skóry normalnej i tłustej.

Sandałowy – pomarańczowy – zmiękcza suchą skórę.

Z marchwi – pomarańczowy – na popękane naczynka chroni wargi.

Neroli- pomarańczowy – do skóry normalnej i tłustej.

Paczulowy – złoty – sucha lub dojrzała skóra.

Wiesiołkowy – żółty – kłopoty ze skórą, wypryski.

Cytrynowy – żółty – trądzik, sucha skóra, cellulit.

Kamforowy – żółty – trądzik i wypryski.

Lemongrasowy – żółty – tłusta skóra, stosować na piersi.

Bazyliowy – zielony – środek ściągający do tłustej skóry.

Mięty pieprzowej – zielony tonik – o ściągającym i pobudzającym działaniu.

Geraniowy – zielony – sucha skóra, dodatek do kremów nawilżających na noc, także na popękane naczynka.

Rumiankowy – niebieski – łagodzi podrażnioną skórę.

Drzewa herbacianego – trądzik, w postaci nierozcięczonej na owrzodzenia i wypryski.

Lawendowy – niebieski – odmładza dojrzałą skórę, do skóry tłustej, zwiotczałych ramion, suchych warg.

Z liści fiołków- fioletowy – oczyszcza i leczy, zamyka pory po parówce.

Jałowcowy – fioletowy – tłusta skóra.

Szałwia muszkatołowa – karmazynowy – do każdej rodzaju skóry, przy nadmiernym uwodnieniu.

Rozmarynowy – czerwony/fioletowy – tonik pobudzający, przeciw cellulitowi.

Różany – różowy/zielony – cellulit, stosować na piersi.   

Olejki ziołowe w kuchni.

Olejki zapachowe w kuchni.

Olejki zapachowe z różnych kwiatów są znakomite do masażu oraz aromaterapii, niektóre esencje kwiatowe, takie jak leki Bacha, można spożywać.

W wielu krajach mięso gotuje się z owocami, by wzmocnić smak i ułatwić trawienie. Podobny efekt da kilka kropli olejków zapachowych dodanych do bulionów lub sosu. Do kurczaka i ryb stosuj olejki pomarańczowy i cytrynowy. Można również dodać kilka kropli aromatycznych do pieprzu ziarnistego lub soli ziołowej.

Za pomocą olejków i kwiatów łatwo można zmienić smak gorących deserów. Polecane są szczególnie osobom chorym lub słabym.

Pudding ryżowy znakomicie komponuje się z dodatkiem palma rosa, budyń -z olejkiem mandarynkowym lub pomarańczowym. Naleśniki, budynie i suflety również znakomicie smakują z dodatkiem kilku kropel esencji kwiatowych.

Większość przypraw działa na organizm rozgrzewająco i ma ostry aromat. Przypisane są ciepłym barwą spektrum. Po zmieleniu przybierają kolor jasnoczerwony, pomarańczowy lub złoty.

Olejki zapachowe wykonane z tych przypraw znakomicie nadają się do ponczów, rozgrzewających zimowych dań i puddingów. Zimowa zupa lub stek nabiorą aromatu z dodatkiem kilku kropli olejku goździkowego, cynamonowego, muszkatołowego, kolendrowego lub kardamonowego.

Olejki cytrusowe przypisane są promieniom barwy pomarańczowej i żółtej. Mają ostry, odświeżający aromat. Są to : olejek cytrynowy, limonkowy, mandarynkowy i grejpfrutowy. Kilka kropli olejku cytrusowego dodanych do zimnego lub ciepłego napoju, sosu lub zupy dodaje wspaniały efekt smakowy, działa oczyszczająco na podniebienie, ułatwia trawienie posiłków ciężko strawnych lub tłustych.

Olejki korzystnie wpływające na system trawienny to także : imbirowy, z mięty pieprzowej, z kopru i kolendry.

Olejki kwiatowe, takie jak olejek geraniowy, melisowy, z werbeny, róży i neroli nadają energie barwy różowej i zielonej. Można stosować je do jaj, sera i dań z ryżu.

Desery, ciasta i lody można doprawiać olejkami różanymi, melisowymi i geraniowymi, co daje deserom subtelny aromat i korzystnie wpłynie na wasze samopoczucie.

Słoneczny Ocet Ziołowy.

Naturalne światło słoneczne nadaje energii produktom spożywczym pochodzenia naturalnego. Spróbujcie wystawić ziołowy ocet winny na działanie promieni słonecznych – wydobędą one pełnię smaku i właściwości lecznicze zawartych w nim ziół.

Wymienione zioła nadają się do przygotowania ziołowego octu winnego : bazylia, rozmaryn, koper, seler, szczypiorek, czarny bez, mięta, majeranek, szałwia, estragon lub oregano. Można także dodać ząbki czosnku.

Jak przygotować ziołowy ocet winny.

Należy nalać ocet winny do szklanej butelki i postawić ją w nasłonecznionym miejscu na 5 dni. Każdego dnia wymieniaj zioła w butelce, w zależności od tego, jaki smak chcesz uzyskać. Potem przesącz ocet przez czystą gazę i umieść w butelce świeżą gałązkę ziół.

W celu wzmocnienia terapeutycznych właściwości octu, przelej go do kolorowej butelki. Promienie słońca będą przenikać do wnętrza, napełniając zawartość energią przynależną danej barwie.

Innym sposobem barwienia octu jest przygotowanie octu malinowego według tego samego przepisu. Po jakimś czasie należy jednak usunąć maliny z butelki, aby nie sfermentowały. Do tak przyrządzonego płynu w kolorze wina można teraz dodać gałązkę ziela.

Do barwienia octu winnego i ziołowego można stosować suszone purpurowe kwiaty malwy. Kilka kwiatów należy umieścić w butelce i postawić w nasłonecznionym miejscu na 3 dni. Następnie odsączyć i przelać płyn do przeźroczystej butelki, by w pełni cieszyć się lawendową barwą i wspaniałym aromatem uzyskanego w ten sposób octu.

UWAGA - wciąż mamy do czynienia z leczeniem kolorami.

Na co pomaga olej słonecznikowy, rokitnikowy itd.

Na co pomaga olej słonecznikowy i rokitnikowy.

Dzięki kuracji olejem można się pozbyć lub przynajmniej złagodzić wiele dolegliwości. Medycyna naturalna zaleca płukanie ust olejem lub ssanie. Ta stara, sprawdzona metoda pomaga oczyścić organizm z toksyn, likwiduje rozmaite stany zapalne i wzmacnia układ odpornościowy. Leczy egzemy, przewlekłe schorzenia zatok, zapalenie oskrzeli, pomaga przy chorobach kobiecych, bólach głowy, bezsenności, krwawieniu dziąseł. Ssanie oleju zaleca się przy guzach żołądka, jelit oraz płuc.

Jaki jest najzdrowszy?

Wyciskany na zimno słonecznikowy, gdyż zawiera dużo substancji odżywczych.

Jak go stosować?

Olej należy ssać w przedniej części jamy ustnej około 15 – 20 min., przepuszczając go między zębami. Trzeba przy tym uważać, aby go nie połknąć. Przez cały czas musi on być w ruchu. Olej w ustach staje się gesty, a w miarę ssania zmienia konsystencje i kolor. Staje się rzadki i barwa przypomina mleko. Po zakończeniu ssania olej należy wypluć do muszli i dokładnie ją spłukać. Usta należy wypłukać wodą i umyć zęby. Mieszanka oleju i śliny, którą się wypluwa jest, pełna bakterii chorobotwórczych i innych szkodliwych substancji. Jeżeli pod koniec ssania okaże się, że olej ma barwę żółtą, następnym razem zabieg należy wydłużyć do 25 minut. Czynność te należy powtarzać dwa a nawet trzy razy w ciągu dnia. Kurację stosuje się aż do ustąpienia dolegliwości.

Na początku może być gorzej.

To ostrzeżenie dotyczy szczególnie osób cierpiących jednocześnie na wiele przewlekłych schorzeń. Wtedy, po 2 – 3 tygodniach kuracji, mogą wystąpić kłopoty z trawieniem, wypryski na skórze, częste zmiany nastrojów lub nawet podwyższona temperatura. Nie należy jednak rezygnować z dalszego leczenia. Powyższe dolegliwości spowodowane są rozproszeniem się ognisk chorobowych, czyli zdrowieniem.

Jak przyzwyczaić się do smaku oleju?

Jeśli nie odpowiada ci smak oleju, zacznij kuracje od małej łyżeczki, dodaj kilka kropli płynu do płukania ust o smaku miętowym. Potem stopniowo zwiększaj porcję oleju. Jeśli przemieszczanie oleju w ustach przez 15 minut sprawi ci trudność, zacznij od 5 minutowego zabiegu, stopniowo wydłużając czas ssania.

Pijąc dużo płynów, wspierasz kurację.

Aby nerki, mogły prawidłowo pracować i usuwać z organizmu szkodliwe substancje, codziennie należy wypić 2 – 3 l mineralnej wody niegazowanej lub oligoceńskiej. Poza tym pij rozcieńczone wodą soki owocowe i warzywne oraz herbatki ziołowe lub owocowe z sokiem cytrynowym lub odrobina miodu.

Podczas kuracji trzeba zażywać dużo ruchu.

Jak długo trwa kuracja olejem?

Dwie kuracje w ciągu roku – wiosna i jesienią, trwają przez 4 do 6 tygodni oczyszczają i wzmacniają organizm. W konkretnych dolegliwościach kuracja powinna trwać do ustąpienia schorzenia. Przy przeziębieniach, stanach zapalnych zatok może to trwać nawet rok. Przy nagłych kłopotach kuracja trwa 7 – 14 dni. Aby przyśpieszyć proces leczenia, należy żuć olej trzy razy dziennie, zawsze przed posiłkiem.

Żucie oleju pomaga też przy.

• - niedokrwistości,
• - usuwaniu z organizmu nikotyny,
• - przeziębieniach i infekcjach grypowych,
• - chorobach zębów, dziąseł, wybiela zęby,
• - bólach kręgosłupa, pleców i stawów,
• - zaparciach, kłopotach z trawieniem, bólach brzucha,
• - kaszlu, bólach gardła, katarze, nieżycie oskrzeli,
• - bezsenności, nerwicach, kłopotach z koncentracją, brakiem apetytu.

Olej Rokitnikowy.

Rokitnik jest zasobny w witaminy A, C, K, B, B2, B6, P, kwas foliowy, prowitaminę A i liczne sole mineralne. Substancje zawarte w rokitniku zapobiegają rozwojowi zakrzepowego zapalenia żył, zawałom, poprawia i reguluje funkcjonowanie serca, działają przeciw awitaminozie, zapobiegają

miażdżycy, likwidują zaparcia, są pomocne w cukrzycy. Olej rokitnikowi przynosi ulgę w cierpieniach wywołanych wrzodami żołądka lub dwunastnicy.

Olej rokitnika stosuje się też przy odleżynach, poparzeniach, odmrożeniach, trudno gojących i ropiejących ranach, uszkodzeniach skóry spowodowanych promieniowaniem radioaktywnym, hemoroidach. Pomaga likwidować łuszczycę, łupież, zapobiega łupieżowi i pobudza porost włosów.

Olej stosuje się zewnętrznie i do wewnątrz. Kuracja wewnętrzna polega na piciu pewnej ilości oleju w przepisanych dawkach kilka razy dziennie – choroby serca, cukrzycy, zapaleniu żył, miażdżycy, zaparciach, wrzodach żołądka. Kuracja zewnętrzna to smarowanie olejem lub stosowanie tamponów z waty zmoczonych olejem.

Dobrym lekiem są czopki z olejem rokitnikowym, są skuteczne w leczeniu hemoroidów, przy pęknięciu odbytu, szybko likwidują proces zapalny gruczołu krokowego. Z dobrym wynikiem stosuje się je w leczeniu chorób ginekologicznych – nadżerki szyjki macicy, zapaleniu pochwy.

Olej z jodły Syberyjskiej – pichtowy.

Stosuje się go w wielu przypadkach chorobowych, szczególnie cenny jest w zimowym okresie, kiedy trapią przeziębienia.

Angina- poleca się czysty olej nałożyć na migdałki. Przy chronicznej anginie, oprócz smarowania migdałków, olej stosuje się jako krople do nosa.

Grypa i inne zaziębienia – szczególnie u dzieci.

Olej wciera się w okolice karku, piersi, masuje się też olejem stopy.

Silny kaszel.

Czystym olejem zakrapiać rdzeń języka- przy pomocy strzykawki po 3 – 5 kropli rano i wieczorem.

Zapalenie płuc, bronchit.

W domowych warunkach kurować się przy pomocy inhalacji. 3 – 4 kropelki oleju dodać do garnka z wrzątkiem, owinąć się ręcznikiem i wdychać parę. Po inhalacji rozetrzeć olej na piersi, starannie się okryć i położyć.

Bóle reumatyczne i inne.

Niewielką ilość oleju wcierać w bolące miejsca. Jest to dobra kuracja w przypadku bólu kręgosłupa, bólu kończyn. Skuteczność takiego zabiegu jest większa, jeśli wciera się olejek po gorącej aromatycznej kąpieli.

Rozpylenie olejku w pomieszczeniach sprzyja zniszczeniu bakterii. Można go też stosować przy zakażeniu gronkowcem, np. w przypadku umiejscowienia się gronkowca na twarzy, należy pocierać ją tym olejkiem.

Można używać go jako środek do pielęgnacji twarzy i usuwania zmarszczek. Dzięki odmładzającemu działaniu na komórki ludzkie pomaga likwidować zwiotczałą skórę.

Bardzo dobre wyniki osiąga się stosując ten olejek w kombinacji z kremem, mleczkiem, tłuszczem roślinnym lub zwierzęcym. Należy go mieszać z podanymi składnikami w proporcjach 1:5.

Doskonale wpływa na regenerację sił, kiedy do kąpieli dodamy kilka kropli olejku. Po 15 – 20 minutach pojawia się odczucie lekkości, znika zmęczenie. Dłuższe przebywanie w kąpieli jodłowej pomaga regenerować mięśnie, sprzyja szybkiemu zasypianiu. Sen jest przy tym spokojny i głęboki.

Olej lniany.

Zalety zdrowotne: należy do najbogatszych źródeł nienasyconych kwasów tłuszczowych omega 3, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Ma ich więcej niż olej z wątroby rekina. Kwasy omega 3 regulują m. in. pracę cytokin, czyli cząsteczek kierujących układem odpornościowym – ich podwyższony poziom sprzyja stanom zapalnym i reakcjom autoagresywnym, a nawet nowotworom. Poza tym kwasy te poprawiają ukrwienie mózgu i usprawniają przesyłanie impulsów nerwowych. Udowodniono także, że stabilizują podwyższone ciśnienie, a tym samym pomagają zapobiegać zawałom. Cennym składnikiem oleju lnianego są też ligniny – antyutleniacze, których we lnie jest aż 700 razy więcej niż w innych roślinach. Związki te działają antynowotworowo i stabilizują poziom estrogenów – żeńskich hormonów.

Warto wiedzieć: zawiera ponad 50 % kwasów omega 3. Gdy nie dostarczymy organizmowi tych substancji w inny sposób np. jedząc ryby, zaleca się przyjmowanie ok. 1 gr oleju lnianego na 1 kg masy ciała. Można go dodawać do sałatek, moczyć w nim grzanki. Lepiej go nie podgrzewać, bo traci cenne właściwości.

Okłady z nasion.

50 g siemienia,125 ml wody. Rozdrobnione nasiona zalej ½ szklanki wrzątku i wymieszaj. Zagotuj i odstaw na kilka minut. Zawiń w płótno i przyłóż ciepłe pod ceratka na chore miejsce.

Stosuje się na trudno gojące rany, owrzodzenia, odleżyny.  

Właściwości lecznicze miodu.

Miód najsłodszy z leków.

Każdy miód jest kaloryczny, lecz przy tym lekko strawny, poleca się go, zatem rekonwalescentom. Odgrywa też ważna rolę w procesie odtruwania organizmu. Miód jednak miodowi nierówny. Pewne gatunki są szczególnie wskazane dla przeziębionych, podczas gdy inne powinni jadać sercowcy. Miód zachowuje swoje uzdrawiające właściwości przez pół roku od zebrania. Potem staje się coraz mniej wartościowy.

• AKACJOWY – białawy lub jasno żółty, o łagodnym smaku i płynnej konsystencji. Pomaga w schorzeniach nerek, układu moczowego, nadkwasocie żołądka. Ma najmniej pyłków, mogą go, zatem jeść nawet alergicy.

• GRYCZANY – ciemnobrunatny, o ostrym smaku i grudkowej konsystencji. Skuteczny przy miażdżycy, chorobie serca, kłopotach z trawieniem. Powinni go jadać leczący złamania, gdyż sprzyja odbudowie tkanki kostnej.

• LIPOWY – jasnożółty lub złocisty, o lekko ostrym smaku i grudkowatej konsystencji. Leczy przeziębienia, infekcje dróg oddechowych, działa przeciwgorączkowo, uspokajająco, wzmacnia odporność.

• MALINOWY – białawy, o łagodnym smaku i grudkowej konsystencji. Polecany w chorobach serca i górnych dróg oddechowych.

• RZEPAKOWY – jasnożółty lub kremowy, o słodkomdłym smaku i gładkiej, gęstej konsystencji. Znakomicie odtruwa organizm. Wskazany dla cierpiących na choroby serca, wątroby i nerek.

• SPADZIOWY – zielonobrązowy, słodkomdły, o łagodnym smaku i grudkowej konsystencji. Ma najwięcej mikroelementów, znakomicie uzupełnia wiec niedobory w organizmie. Polecany szczególnie przy kłopotach z sercem i górnymi drogami oddechowymi.

• WRZOSOWY – jasnobrązowy, o lekko gorzkawym smaku i galaretowatej konsystencji. Działa leczniczo w stanach zapalnych nerek i dróg moczowych, a także przy schorzeniach prostaty.

• WIELOKWIATOWY – złocisty, o łagodnym smaku i grudkowej konsystencji. W homeopatii stosowany jest do leczenia alergii. Uzupełnia brak witamin i mikroelementów, łagodzi bóle wątroby.

Ziołomiody – podwójnie skuteczne.

Mają jeszcze lepsze właściwości lecznicze niż tradycyjny miód, gdyż jest wzbogacony substancjami z ziół, witaminami i biopierwiastkami. Często jest smaczniejszy i bardziej zapachowy.

• ARONIOWY – obniża ciśnienie.
• ALOESOWY – reguluje przemianę materii i pracę przewodu pokarmowego.
• GŁOGOWY – wzmacniający serce.
• NAGIETKOWY – leczy wrzody żołądka.
• POKRZYWOWY – wspomagający leczenie anemii.
• RUMIANKOWY – łagodzący stany zapalne gardła.
• SOSNOWY – działający przeciwkaszlowo, przeciwzapalnie i antybakteryjne.
• TYMIANKOWY – pobudzający apetyt.
• MIĘTOWY – pobudza układ trawienny.

Ponadto występują inne rodzaje miodu:

Miód rozmarynowy- gęsty, twardy, białawy, bardzo ceniony za swój aromat i właściwości lecznicze.

Miód z kwiatu pomarańczy – mniej gęsty, ale płynny, o przypalonej barwie, o smaku pomarańczy lekko stonowanym, uspokajający.

Miód wrzosowy – ciemny, o ostrym wyrazistym smaku, gęsty.

Miód z dębu zimozielonego – ciemny, gęsty, gorzkawy.

• PROPOLIS – kit pszczeli to żywica, którą pszczoły zbierają z kory i pączków drzew, a następnie przetwarzają na substancje służącą im do uszczelniania ula. Propolis zawierający witaminy z grupy B i mikroelementy – słynie z właściwości bakteriobójczych. Stosuje się go do leczenia chorób gardła i dziąseł, wrzodów żołądka, reumatyzmu. Czopki i globulki z propolisu leczą zapalenie dróg rodnych i hemoroidy, maści goją skórę. Kit pszczeli można też dodawać do miodu. Wtedy korzystnie działa na żołądek i wątrobę.

• MLECZKO PSZCZELE - bogate w białko, witaminy z grupy B i mikroelementy, działa przeciwmiażdżycowo, łagodzi objawy choroby wieńcowej i wrzodowej żołądka, poprawia pracę wątroby. Miód z dodatkiem mleczka podnosi odporność organizmu, wspomaga pracę serca, jest skuteczny w przypadku bezsenności.

• PIEGRZA – drobniutkie kuleczki pyłku kwiatowego, maja podobne właściwości jak mleczko, ale nieco słabsze. Warto ją przyjmować przy braku apetytu i wyczerpaniu fizycznym.

• JAD PSZCZELI – zawiera wiele cennych substancji, znajduje zastosowanie w leczeniu reumatyzmu.

Przeziębienia i grypa.

2 łyżeczki miodu spadziowego lub ziołomiodu sosnowego rozpuszczamy w szklance ciepłego mleka. Dodajemy łyżeczkę masła. Pijemy kilka razy dziennie aż do momentu wyzdrowienia.

Nalewka z propolisu – 5 dkg propolisu zalewamy połową litra spirytusu. Przez 2 tygodnie każdego dnia wstrząsamy butelką. Po tym czasie odcedzamy i przelewamy do naczynia z ciemnego szkła. Pijemy 2 razy dziennie po 25 kropli zmieszanych z niewielka ilością wody.

Kłopoty z trawieniem.

Przed każdym posiłkiem 5 pijemy szklankę wody z 2 łyżeczkami miodu Np. gryczanego lub ziołomiodu rumiankowego, i z 2 łyżeczkami octu winnego lub soku z połowy cytryny.

Trudności z zasypianiem.

Łyżkę stołową mieszanki ziół – po 30 g – kwiatów pierwiosnka, korzenia kozłka, ziele dziurawca i szyszek chmielu zalewamy wrzątkiem. Po kwadransie odcedzamy, dodajemy 2 łyżki stołowe miodu Np. lipowego. Wypijamy przed snem.

Podwyższone ciśnienie krwi.

Łyżkę miodu – najlepiej lipowego – rozpuszczamy w połowie szklanki soku z selera i marchwi. Pijemy 4 razy dziennie przed posiłkami. Kuracja daje efekty po około 2 miesiącach.

Składniki miodu.

Podstawowe składniki miodu to fruktoza (35- 40 %), glukoza (26-33 %) i woda (15-25%). Reszta to nieielkie ilości dwucukrów, trisacharydów, oligosacharydów, minerałów, witamin i enzymów. Miód zawiera znaczna ilość witaminy B6, ryboflawoiny, kwasu pantotenowego i podstawowych minerałów ( wapń, miedź, żelazo, magnez, mangan, fosfor, potas, sód i cynk).

W miodzie znajdują się substancje o właściwościach przeciwutleniających – zapobiegające starzeniu. Witamina E, alkaloidy, kwas askorbinowy (wit. C ), flawonoidy i fenole.

Miód może być również stosowany zewnętrznie, jako środek gojący. Jest wskazany jako opatrunek w tych przypadkach, gdy pragniemy nawilżyć leczoną ranę, co zapobiega tworzeniu się strupa. Dowiedziono, że stosowanie miodu na rany skuteczniej niż metody standardowe zmniejsza stan zapalny, zapobiega zakażeniu bakteriami lub grzybami i zmniejsza wysięk. Poza tym miód ma działania odżywcze bezposrednio na tkankę rany, stymuluje więc tworzenie tkanki ziarninowej, co sprzyja zabliźnieniu.

Środek ułatwiajacy trawienie. Dodanie miodu zamiast cukru wpływa na lepsze trawienie, zwłaszcza cukrów, węglowodanów i błonnika, dzięki działaniu zawartych enzymów. Poza tym poprzez swoje właściwości uspokajające i gojące, co jest korzystne dla osób cierpiących na takie dolegliwości pokarmowe, które maja związek ze zmianami zapalnymi błony śluzowej jelita.

Środek wykrztusny. Miód a zwłaszcza lekko podgrzany, ma silne działanie wykrztusne, co jest bardzo pomocne przy zwykłych chorobach oskrzeli z suchym kaszlu i przy przeziebieniu u dzieci. Wypicie herbatki o działaniu wykrztuśnym posłodzonej miodem, zwieksza jej skuteczność.